Site pictogram Tilburgers.nl

De belediging van de democratie

Het heeft ongeveer zo lang geduurd als de gemiddelde draagtijd van een bosolifant, de rol van raadslid van Sandra Franken.

Mevrouw Franken stapt op. En waarom? Omdat ze het niet eens is met de bezuinigingen!

Goed zo mevrouw Franken, u bent het als raadslid in de oppositie niet eens met de besluiten en daarom stapt u op. Heeft u überhaupt wel begrepen hoe een democratie werkt?

528 inwoners van de gemeente Tilburg zagen in Sandra Franken een betrouwbare vertegenwoordiger in de raad en die 528 mensen laat mevrouw Franken nu in de kou staan omdat ze het niet eens is met de besluiten die genomen zijn in de raad.

Gaat het daar niet om? Is politiek niet in de meeste gevallen ‘vechten tegen de bierkaai’? Dat had mevrouw Franken toch moeten weten voordat ze lid werd van GroenLinks.

Onze eerste reactie was er één van: jammer, gemiste kans. Toen we het wat langer lieten bezinken konden we niet anders dan tot de volgende conclusie komen.

Als het gaat om politiek gewin of opportunisme, had mevrouw Franken dan niet beter op de LPF-PVV trein kunnen stappen? Of bij een partij waar zelfs de oprichter niet TROTS op is en daarom stopt?

We snappen dat deze denkbeelden niet stroken met haar links gedachtegoed, maar haar motivatie is simpelweg niet te rijmen met de realiteit.

Ongeacht onze politieke voorkeur hadden wij wel respect voor mevrouw Franken, we vonden het dapper dat ze uit de fractie stapte en alleen door ging. We zagen haar weglopen uit een debat omdat ze de schijn van belangenverstrengelingen niet tegen wilde hebben en we zagen dat de gemeenteraad respect voor haar had; iedereen wist, Sandra Franken blijft bij haar standpunt… Punt!

Maar wat had ze verwacht; dat ze als eenmansfractie twee handen in de lucht mocht gooien bij het stemmen?

Of zal er iets anders spelen?

Houdt mevrouw Franken de eer aan zichzelf omwille van anderen?

We proberen het te begrijpen, we proberen mevrouw Franken haar standpunt te begrijpen, maar het levert zoveel vragen op.

Misschien was het wel heel moedig. Hoeveel uitgebluste politici blijven niet veel te lang zitten op een plek die hen allang niet meer past? Als je het vanuit dat oogpunt bekijkt is het een moedige keuze, maar dan nog blijft de motivatie het punt waar we over vallen.

Als oppositie ben je het in het algemeen oneens met de keuze van de regerende partijen. Als iedereen redeneert zoals mevrouw Franken, dan kunnen we maandelijks een blik aanstormende politici opentrekken. Dus ons blijft die vraag bij die nare bijsmaak hangen. Waarom mevrouw Franken, waarom? Als de motivatie die u geeft slechts de enige is, dan bevestigt u het toenemende gebrek aan vertrouwen in politici die de burgers de afgelopen jaren hebben laten bemerken. Sterker nog, u verlaagt zich zo eigenlijk een beetje tot het niveau Hans Smolders, en geloof ons; dat wensen we niemand toe.

Zie dit niet als een persoonlijke aanval. Het laatste artikel dat we gewijd hebben aan een plaatselijke politica heeft geleid tot wederzijds begrip en een premature maar ontluikende vriendschap. Dus geef openheid van zaken!

Zelfs met een motivatie in de zin van ‘Ik heb me erin vergist, het is me tegengevallen’ zouden we vrede hebben. Dat zou getuigen van zelfkennis en lef.

Wij waren er van overtuigd dat de oprechtheid van Sandra Franken een kentering in de Tilburgse, wat landelijke politiek had kunnen betekenen! Het had het begin van het einde van machtswellustelingen als volksvertegenwoordigers kunnen worden. Eenieder oprecht in de politiek! Geen “effe dimmen” , geen “doe eens normaal man”, geen tackles op de enkels van de persoon met wie je in discussie bent, maar inhoudelijke discussies!

Zij had het verschil kunnen maken. De partij van mevrouw Franken had de grootste van Nederland kunnen worden en een landelijke toon kunnen zetten tegen de bezuinigingen, ze had aanvoerder kunnen zijn van die nieuwe landelijk, brede, linkse beweging na alle versnippering op links. Sterker nog, ze had in het Europees Parlement bepalend kunnen zijn en het toonbeeld van verzoening tussen kibbelende partijen en culturen kunnen zijn maar al die kansen heeft ze laten liggen.

Dat zal ze leren mevrouw Franken, dat zal ze leren.

Mobiele versie afsluiten