Site pictogram Tilburgers.nl

Gaar gekookte Tricolorepasta, deel 1

“Miel Blok is Tilburger en auteur van het boek ‘Ik ben mijn beste vriend’. Hij heeft een wekelijkse column op Tilburgers.nl “

Het is wel heel erg makkelijk… Maar toch kop ik hem graag binnen! Willem II. Onze lokale voetbaltrots. Stoere kerels. Zieltogend onderaan de ranglijst van de Eredivisie. Het oogt hopeloos en als je het spel van de mannen ziet, bevestigt dat het beeld van de stand op Teletekst. Hoe makkelijk is het om in zulke tijden een club nog verder naar beneden te halen? Die inkopper hoef ik zelfs niet. “Denk mee en je bent een deel van de oplossing. Doe niets en je bent een deel van het probleem.” Dat heb ik eens gehoord. Mooie woorden. En daarom: oplossingen! Een paar, om mee te beginnen.

Willem II oogt als gaar gekookte Tricolorepasta. Slap. De eerste zeven wedstrijden leverden niet één punt op. Vorige week vrijdag vergat Vitesse te scoren en eindigde de pijniging in een brilstand waar de supporters van onze club nu nog kramp in de billen van hebben. Kun je het iemand kwalijk nemen? De trainer? Nauwelijks. De spelers? Niet altijd. Liefst negen nieuwe werknemers stelde het Tilburgse voetbalbedrijf op, in de basisformatie van de wedstrijd tegen NAC. Niet uit weelde, maar vooral omdat de oude krachten zijn vertrokken. Weg. Verdwenen. Met zoveel nieuwe collega’s kan niemand verwachten dat verdediger Arjan Swinkels en middenvelder Jan-Arie van der Heijden meteen een nieuw team om zich heen hebben. Zoiets moet groeien. Tijdens dat proces ga je wel eens het schip in. Wekelijks, in het geval van onze helden. Maar ik kan er niets van zeggen. Waar ik wel graag een opmerking over maak, is het feit dat ik tijdens de wedstrijden persoonlijke duels verloren zie gaan op basis van wils- en daadkracht. Prima, als je een betere voetballer niet de baas bent. Maar je benen terugtrekken of je opzij laten duwen? Schandalig! Ziehier de eerste oplossing: dat doen we vanaf nu niet meer, heren. Bloed, zweet en tranen, toch? Tot nu toe heb ik alleen het publiek zien bloeden en huilen.

Voetbal is geld. Zo is het al jaren en dat blijft vast nog een tijd zo. Centjes heeft onze club niet. Zo is het al jaren en dat blijft vast nog een tijd zo. De beste spelers vertrekken omdat ze ergens anders meer kunnen verdienen. Het zij zo. Betere vervangers komen niet omdat ze ergens anders al meer verdienen. Een feit. Tja, wat blijft er dan over? Duimen en bidden! Willem II is als een bokser die uitgeteld in de touwen ligt en de scheidsrechter de negende seconde hoort roepen. Als een marathonloper die aan de zuurstof moet nadat hij net als laatste de streep is gepasseerd. Het is vijf over twaalf en iedereen weet het. Maar ook daar zijn oplossingen voor! Willem II zou het trainingscomplex kunnen laten taxeren op 800 miljoen, zoals Real Madrid dat heeft gedaan. Da’s een mooi onderpand om wat tegoeden los te peuteren bij de bank, toch? Je zult zien, onze voetbalclub wordt plots een grote pot honing waar de voetballende beren opaf komen rennen! Idee nummer twee.

Daar wil ik het meteen even bij laten. Het is voor het bestuur van Willem II natuurlijk moeilijk te verkopen dat de goede plannen ineens als rijpe appelen uit de boom vallen. Na al die jaren van inspirationele droogte. Dat snap ik. Volgende week deel twee. Om het een beetje te verdelen. Totdat ik alle ideeёn wereldkundig heb kunnen maken, wens ik alle supporters heel veel sterkte. Volgende week  zondag PSV-thuis. Oefen de schietgebedjes vast. Ik doe mee!

Mobiele versie afsluiten