Site pictogram Tilburgers.nl

Johan van de Ven (Partij voor Tilburg): “Hoe eerlijk en transparant is de politiek?”

het-jaar-013_blauw_rood_RGBIn het eerste kwartaal van 2013 interviewden we 13 mensen uit Tilburg over hun visie. In deze ‘13 Visies op de Stad 013’ kwamen bekende en onbekende Tilburgers aan het woord over hun werk en leven en waar zij zoal in de stad tegenaan lopen.
In deze tweede serie van 13 interviews vragen we 13 Tilburgse politici om op deze visies te reageren. Zijzelf kiezen één van de visies en wijzelf kiezen er ook één voor hen uit. Alle 13 zitten nu in de raad en willen graag bij de verkiezingen in maart 2014 weer herkozen worden.

Johan van de Ven
Johan van de Ven

Johan van de Ven is architect van beroep en namens de Partij voor Tilburg lid van de commissie Vestigingsklimaat, waarin steevast onderwerpen worden besproken die nauw aansluiten bij zijn vakkennis. In die commissie, die de voorbereiding is voor de raadsvergaderingen, gaat het namelijk over Economie, Stedelijke Inrichting, Stedenbouw, Cultuur, Wonen en Natuur om de Stad.

“Ik ben nu commissielid, en misschien mag ik in de volgende ronde raadslid worden, maar ik zal nooit een echte politicus worden. Ik geef namelijk te snel mijn vaak ongezouten mening Ik kan gewoon niet mijn mond houden als ik het ergens niet mee eens ben en dat is in de politiek meestal er niet handig.” legt Johan uit, waarna hij eerst wil toelichten waarom de Partij voor Tilburg vier jaar geleden is opgericht.

“De vorige raad was een vechtraad met een slechte sfeer. Er werd veel geroepen maar dat leidde tot weinig daden, en niemand die iets aan die sfeer deed. Er was een situatie van politiek om de politiek. De Partij voor Tilburg is toen opgericht door mensen die hier structureel verandering in willen brengen. Maar met dit college, met vijf landelijke partijen, zijn we niet veel beter af. Ze steunen elkaar in alles, ook in partij-strijdige beslissingen en onderwerpen die de burger geen goed doen. Verder is er weinig sprake van transparantie. Er zijn nog nooit in één collegeperiode zoveel geheime dossiers geweest als nu. En dat is zeker niet in het belang van de burgers. Het is steevast hetzelfde; hoe eerlijk en transparant is dan de politiek? Hieruit blijkt maar dat de Partij voor Tilburg heel hard nodig is.”

“Ik vind dat deze coalitie zich op een vreemde manier weet te presenteren. Neem bijvoorbeeld Stappegoor. De komende 75 jaar mogen we niet weten wat er in het geheime deel van het dossier staat. En voor de goede orde: We hebben als Partij voor Tilburg bewust deze stukken nooit ingezien, omdat je dan niet mag zeggen wat je wel weet. Maar de coalitie in de raad stemde toch in met dit bedenkelijke dossier en daarmee is het hele gebied nu verkwanseld aan het Consortium Stappegoor. We hadden mijn inziens veel beter ervoor kunnen kiezen om gewoon die 20 miljoen aan echte waarde van T-Kwadraat en Ireen Wüstijsbaan af te tikken en de rest via de rechtbank moeten uitvechten en niet met het Consortium dit risicovolle project in te gaan. Wat er nu gebeurt op Stappegoor is toch niet in het belang van de burger? Of ben ik nou gek? Dit hadden we zo niet afgesproken. En nu wordt het met dat geheime dossier en alle losse eindjes alleen maar vele tientallen miljoenen duurder. Maar dat mag de burger blijkbaar dan weer niet weten. Als ik zoiets op mijn werk zou doen, dat ik voor een project uitkom op 2,5 miljoen euro terwijl ik een budget van 1 miljoen heb, dan kan ik het wel schudden. Het wordt domweg niet geaccepteerd en ik ben het werk kwijt. Politici en ambtenaren moeten zich veel meer bewust zijn dat ze met geld van de burger, met belastinggeld werken.”

Rob-Keijzer
Rob Keijzer, projectontwikkelaar: “De crisis heeft mijn beroep totaal veranderd”

“De nieuwe aanpak van Rob Keijzer is niet echt heel nieuw. Het is het zoeken naar mogelijkheden in een tijd van crisis. Projectontwikkeling is nu, zoals Rob zegt, inderdaad wel een ander verhaal, mensen pikken gewoon niet meer alles en willen maatwerk. Die verschuiving in de markt biedt kansen. In de huurmarkt liggen bijvoorbeeld kansen als je je richt op mensen met een modaal inkomen. We hebben nu veel te maken met halfslachtige maatregelen, zoals de verlaging van de BTW van 21% naar 6% voor de arbeidskosten bij verbouw en renovatie. Alsof mensen nu ineens, met zo’n relatief kleine verlaging van de prijs, wel de keus maken om te verbouwen. Echt onzin. Alleen mensen die het toch al van plan waren, maken hier gebruik van.”

“Projectontwikkelaars hebben de laatste jaren een flinke klap gehad. Maar ook in mijn beroep zijn nu naar schatting 60% minder opdrachten dan voor de crisis, en een enorm percentage van ongeveer 60% van de werknemers van architectenbureau’s is ontslagen. Maar het aantal architectbureaus is verdubbeld, doordat veel van deze mensen voor zichzelf zijn begonnen, terwijl nog maar 40% van de opdrachten voorhanden zijn. Het UWV werkt daar aan mee en deze mensen kunnen, dankzij startsubsidies en belastingvoordelen, ver onder de prijs aanbieden. Hierdoor is de hele architectuurmarkt uitgehold geraakt.”

“Ik denk dat de oorzaak van de crisis in onze huizenmarkt voor een groot deel bij de banken ligt. De banken hadden al veel eerder hadden moeten waarschuwen, in plaats van gewoon 110% extra hypotheek te verstrekken. De restschuld waar heel veel mensen mee kampen, is daarvan het trieste resultaat. De huizenprijzen waren al belachelijk hoog in vergelijking met de ons omringende landen. Mensen moeten De huizenkoper had, zeker door zo’n bank, tegen zichzelf beschermd moeten worden. Maar dat gebeurde niet, de korte termijn was en is heilig, en de banken gaan net zo hard weer verder met de oude praktijken van bonussen en beleggingen. Het gaat gewoon door tot het opnieuw mis gaat. Er wordt te veel in korte-termijnoplossingen gedacht. Er is een hoogconjunctuur geweest waarin alles mogelijk was, maar hierin zijn we volledig doorgeschoten. Als dat fictieve geld, het vele geleende geld, dat de oorzaak is van de crisis, niet was besteed, was de hoogconjunctuur eerder afgetopt en was het schuldenprobleem niet zo groot geweest als nu.”

“We weten al jaren dat het te pas en te onpas bouwen van commerciële plinten (winkels en bedrijven op de begane grond van een gebouw) niet meer werkt. Maar tegenwoordig mag je die omvormen naar woningen, dat heb ik zelf al een paar keer gedaan. Leegstand kost geld en uiteindelijk is de verhuurprijs voor woningen of commerciële ruimte niet zo heel verschillend. Vooral de huren buiten het kern-winkelgebied zijn danig omlaag gegaan. Dan is wonen op de begane grond daar gewoon weer een betaalbare keuze.”

“Aan de Korvelseweg, bijvoorbeeld, sluiten veel nieuwe zaken alweer hun deuren, maar nog steeds wil de gemeente daar graag appartementen met plinten zien. Overigens, als de conjunctuur weer aantrekt en er komt een XXL-supermarkt op Stappegoor, dan denk ik niet dat de Korvelseweg daar aan lijdt, de mensen die daar hun boodschappen doen zijn een andere doelgroep dan die van een XXL-supermarkt. En trouwens, die XXL is nog niet verkocht, Albert Heijn is inmiddels al afgehaakt.”

herbergier
De Herbergier is een kleinschalige woonvorm voor dementerende ouderen. Het huis wordt geleid door twee ‘zorgondernemers’: een echtpaar of samenwonend stel die er ook wonen en de bewoners begeleiden en verzorgen.

“Gecombineerde woonvormen voor jong en oud, ik zie het nog niet gebeuren. Jonge mensen die voor ouderen zorgen wel, maar niet als samenlevingsvorm. Wel is er een verandering op komst, aangezien de jeugdzorg, WMO en AWBZ naar de gemeente komt.  Dan moet de gemeente die taken met veel minder geld gaan invullen. Ik zie nog niet hoe dat dan moet. Nu zien we al dat bijvoorbeeld de kinderopvang failliet gaat omdat mensen het gewoon niet meer kunnen betalen. Ik denk dat er in de ouderenzorg te veel wordt uitgegaan van ouderen met geld. Dat geld van die ouderen zit met name in stenen, in huizen. Maar juist die stenen zijn nu veel minder waard geworden. Vaak brengt de verkoop van hun huis nu veel minder op, dan ze zouden moeten betalen voor een zorgappartement, en dus blijven die ouderen gewoon langer in hun, vaak veel te grote, huis wonen.”

“Een vorm als de Herbergier heeft wel toekomst, maar dit type zorgverlener is wel afhankelijk van het pgb en juist dat staat nu op de helling. Als het pgb wordt afgeschaft, dan lukt helaas een dergelijk initiatief niet meer, behalve voor echt rijke ouderen. Zoals ik het nu kan zien dreigen er u écht hele groepen mensen nog verder in de problemen te komen. We moeten hier snel een oplossing voor vinden.”

Met een persoonsgebonden budget (pgb) kunnen mensen die door ziekte, handicap of ouderdom zorg nodig hebben, zelf zorg inkopen.

John la Haye
John la Haye: “Het is heerlijk om te spelen met water!”

John La Haye is heel belangrijk in het Piushavengebied, het is mede aan hem te danken dat de Piushaven er überhaupt nog is. Het idee van John La Haye, om in de oude Jumbo een scheepswerkplaats te realiseren, daar ben ik zelf bij betrokken geweest. Ik heb het eerste concept-plan plan gemaakt. Het idee was om het pand te verbouwen en geschikt te maken voor een (restauratie)werkplaats voor schepen in samenwerking met ROC-opleidingen, met ondersteunende horeca en andere aan het water gelieerde activiteiten. We gingen zelfs zover dat je er met bootjes naar binnen kunt varen.  Maar financieel bleek het toen al lastig, en met de crisis is dat er zeker niet beter op geworden. Ik vind het nog steeds een mooi plan. Buiten evenementen is er namelijk nog steeds te stil in de Piushaven. De flaneerboulevard langs de haven is blijkbaar nog te onbekend bij de Tilburgers en ik zou het anders gedaan hebben. In ieder geval niet met een doorgaande weg er langs.”

TWV, hier nog op hun huidige locatie aan de Kruisstraat. Na jarenlang getouwtrek over een vaste locatie voor de Tilburgse Watersportvereniging (TWV) heeft de gemeente in juni dit jaar besloten om deze sportvereniging een locatie aan te bieden nabij Sluis 3 aan de Albionstraat.

“John is iemand die vanuit het water naar de wal kijkt, ik keek van de wal naar het water. Ik heb zelfs een ontwerp gemaakt voor een jachthaven bij Sluis III. Met een scheepswerfje waar geknutseld kon worden. Maar ik kreeg er bij de gemeente niet de handen voor op elkaar. Ondanks de potentie die dit idee had. Ik ben dan ook hoogst verbaasd dat de Tilburgse watersportvereniging (TWV) akkoord ging met de nieuwe locatie die zij van de gemeente aangeboden kregen, bij de Albionstraat. Het ligt niet eens aan het water! Zelfs niet aan de daar nieuw te maken zwaaikom. Die vereniging moet direct aan het water liggen. Steek nou slim in en breng deze vereniging onder in het pand van de oude Jumbo, dan krijg je daar een spin-off naar het ‘leven in de brouwerij’ dat daar moet komen. Het belangrijkste is altijd: het moet goed zijn voor de burgers. Dus dan zet je de TWV niet bijna in Dongen, maar op een plek waar iedereen er iets aan heeft.”

“De tomeloze inzet en het respect voor wat er is, vind ik grandioos van John La Haye. Hij is de inspirator die nodig is voor veel mensen. Nodig vooral voor partijen die zakelijk wat in de melk te brokkelen hebben.”

Mobiele versie afsluiten