In verzet!

Column van Hans Rube

Meer verzet tegen de betutteling.
Het zou niet verkeerd zijn.

Op de markt is dat een tijdje geleden al begonnen. ‘Wees niet pinnig, betaal met cash’, luidt het tegenwoordig op mooie bordjes in de viskraam en bij de groenten. De eerdere kartonnen versies zijn door de markt zelf vervangen.

Hun strijd tegen het gedwongen elektronisch betalen is mij uit het hart gegrepen. Dat verplicht pinnen in Tilburg op veel plaatsen de gewoonste zaak van de wereld is geworden maakt me boos en ongerust tegelijk. Net zoals het verzet tegen het ‘verengelsen’ van onze winkelstraten en horeca vechten tegen de bierkaai lijkt te zijn. In die delen van onze stad heeft Trump Amerika dus al ‘great’ gemaakt.

Daarom omarm ik marktkooplieden die vragen om contant geld. De kraam waar ik warme kousen kocht, de visboer en de groentenman uit onze gemeente: ze krijgen gewoon geld in hun handen. Losse muntjes gaan regelmatig in het bakje van de draaiorgelman in de Heuvelstraat. Munten die te zwaar in de portemonnee drukken wissel ik om bij de bakker of een van de andere zaken die graag contant geld aannemen.

Pinnen zou voor senioren veiliger zijn, ze zouden dan minder kwetsbaar zijn probeerde een ouderenwerkster mij te overtuigen. Ik vraag het me af. Een tijd geleden lieten agenten in Tilburg Noord mij zien hoe met name senioren bij de kassa’s van supermarkten aan het Wagnerplein worden beroofd als ze willen pinnen.

In de Tweede Kamer willen D66 en VVD niets liever dan de plicht afschaffen voor ondernemers cash te accepteren. Bespottelijk. Zoals ik het ook nog steeds idioot vind dat in onze stad door Tilburg gesubsidieerde culturele instellingen contante betalingen weigeren. Het is pure gemakzucht en het
verhoogt slechts hun (drank)omzet.

Laatst zaten we met de familie in een grote groep te borrelen en te eten in de Rooftop Bar boven Doloris. Bij het afrekenen legde iedereen een stel ‘flappen’ op tafel. Niks mis mee. Geen onzin met tikkies.

We betalen ons allemaal suf aan de een of andere bank die ons geld ’beheert’, daarmee speculeert en vervolgens betalingen eist omdat we ons geld verplicht bij die bank op een rekening hebben staan. Zogenaamd vanwege de kosten. Als we cash willen opnemen kost ook dat geld. Wanneer we geld storten, kost het geld en als je aan de balie van die bank staat met het verzoek om geld over te maken voor een grote aankoop kunnen ze dat daar niet meer. Trouwens, dat moet je een aantal dagen van te voren aanvragen, omdat men wil weten waar het geld vandaan komt en wie het ontvangt.

Ons land is een natie van betuttelen en controle geworden.

Verzet dus, net als de marktkooplieden gaan we niet langer accepteren dat we worden gedwongen te pinnen omdat het zogenaamd veiliger is en omdat de pin-lobby beweert dat het ook nog eens voordeliger zou zijn voor klant en ondernemer. Dat kunnen wij en de kooplui heel goed zelf uitrekenen. ‘I Want my money back’, zong MeatLoaf op Bat Out of Hell, toen hij zich in de jaren ’90 een uitgeknepen citroen voelde.

Mee eens, maar dan in het Nederlands: Ik wil mijn contanten terug!