Brigitte Kaandorp: visionair

Arie-Wubbo is eigenaar van Spoons-n-Stuff, het bedrijf dat lepels verkoopt waar geen saus aan blijft plakken. De lepels die Arie-Wubbo zelf heeft uitgevonden. Arie-Wubbo houdt boven alles van zijn uitvindingen, zijn werk en Johnny Cash.

Afgelopen zondag. Mark Rutte vol in beeld. Dat is natuurlijk altijd een beetje schrikken. Tijdens het Buitenhof. Mark Rutte vertelde kijkend Nederland dat we de PVV vooral niet te groot moeten maken. Als een soort geruststelling of zo. Zou vriend Mark zijn vergeten dat hij – en niemand anders – Geert Wilders en de 40 Rovers zelf heeft gemaakt tot wat ze nu zijn? Door ze aan zijn gedoogkabinet te hangen? Geert Wilders: de anus van politiek Nederland. Niemand wil naar hem kijken, maar intussen is hij het sluitstuk. Alle poep-in-de-besluitvormingsfase moet eerst via hem. Jazeker, Mark. Noem het maar niet te groot.

De uitspraak maakte me in ieder geval goed wakker. Toch dacht Rutte dat ik nog een laatste zetje nodig had. Daar gebruikte hij zijn betoog over onze economie voor. “We zullen de crisis dit jaar echt met zijn allen gaan voelen. Ik vrees dat het dit jaar erger wordt.” Zo dan! Alsof ik een spuit adrenaline in mijn hart kreeg gestoken. Nederland is financieel ziek. Wat leek op een griepje, neigt inmiddels sterk naar iets waarvoor een opname in het ziekenhuis nodig is. Ziek. Wie stuurt Nederland een kaartje?

Van bankencrisis naar Eurocrisis. Nederland is ziek. Goh. Nieuws is het natuurlijk al een tijd niet meer. Gelukkig zijn andere delen van Europa op sterven na dood. Dat is in ieder geval de vergelijking die Rutte maakte om me toch nog wat op te beuren. Op wat tot dat moment nog een gelukkige zondagochtend was. Spanje, Portugal, Italië en Griekenland. Ze liggen aan de beademingsmachine. Te wachten tot iemand de stekker uit het stopcontact trekt. Hoe zit het eigenlijk met de euthanasiewetgeving in Europa? Mogen we andere lidstaten gewoon opgeven als de pijn te groot wordt? Mark zag gelukkig wel kansen. Als we slim zijn in 2012. Het klonk even vaag als ideeloos. Slim? Als Anus Wilders het maar goed vindt, natuurlijk…

Waarom was Mark niet gewoon eerlijk? Hij had gewoon kunnen zeggen dat we een beetje zijn verkracht. Van achteren genaaid zonder dat we het wilden. Op zijn Grieks, dus. Slim zijn? Dat station zijn we volgens mij al een paar jaar gepasseerd. Ik ben geen econoom. Gelukkig niet. Dan zou ik tegenwoordig iedere dag wijs moeten doen en mijn mening moeten geven over wat er aan de hand is en wat ons staat te wachten. Ik ben de man van de straat. Mijn mening: het is allemaal volkomen kut! Zo. Don’t beat around the bush. Nederland is ziek. Maar nog niet zo terminaal als anderen. Wat een opluchting… En onze mooie economische gemeenschap? Tja, na de hierboven beschreven ongewilde gemeenschap, staat die ook behoorlijk op losse schroeven.

Nieuws mag het allemaal niet heten. Maar heb je hier al eens aan gedacht? Aan het feit dat we 27 jaar geleden een kans hebben laten liggen? Om al deze Eurolende aan ons voorbij te laten gaan? Brigitte Kaandorp wist het in 1985 al. Lang voordat de eerste Euro was geslagen. Wat??? Jawel! We hebben het hier over een heuse visionair. Het lied dat over Nederland en de Europese munt vertelt. Een beetje cryptisch, maar dat mag de pret niet drukken. “Want ik ben ziek en jij gaat dood.” In 1985 was ik een jaar of tien. Een kind dus. En toch voel ik me vandaag schuldig over mijn falen van toen. Dat ik niet aan de bel heb getrokken na het horen van dit profetische nummer. De bepalers van vandaag waren toen al een stuk ouder. Maar ik vraag me serieus af of zij mijn schuldgevoel delen. Brigitte Kaandorp, namens heel Nederland: mijn excuses dat we niet eerder naar je hebben geluisterd.