Siberische Grondeekhoorn – Tamias sibiricus

Hoe komt Tilburg aan de verder uiterst zeldzame, Siberische grondeekhoorn?

We lezen een stukje uit het leerzame boek van Henk Kuiper: Tilburg, daar leeft meer dan je denkt.

Vanuit de vroegere dierentuin, tegen de Oude Warande aan, begonnen ontsnapte of gewoon vrijgelaten Siberische grondeekhoorns aan een vrij bestaan. Dit dier, dat nergens in ons land vrij in het wild leeft, heeft zich in de Oude Warande op eigen kracht weten te redden.  Een waarneming aan de Oisterwijksebaan zou er zelfs op kunnen wijzen dat minstens één grondeekhoorn al eens de hele stad is doorgetrokken. In elk geval weten deze beestjes zich tegenwoordig ook in het Wandelbos en langs de Gilzerbaan te handhaven. Met deze soort binnen de gemeentegrenzen verkeert Tilburg in select gezelschap van  prominente Europese hoofdsteden. Elders in Europa vinden we vrij levende populaties van dit eekhoorntje in Brussel, Parijs en Wenen. (uit Tilburg, daar leeft meer dan je denkt. van Henk Kuiper.  blz 135)

Bron wikipedia:

Hier volgen wat details over de eekhoorn:   Een kleine eekhoorn met een bruingrijze bovenzijde met vijf zwartbruine lengtestrepen. zijn buik is witgrijs, de kop heeft een witte lengtestreep. De staart is grijsachtig met eveneens lengtestrepen, dit keer 3. Hij komt uitsluitend voor in bossen met lariksen of dennen. De Siberische grondeekhoorns is alleen overdag actief. Het is een gronddier dat echter zeer goed en zeer hoog kan klimmen. Het komt voor tot in de hoogste boomtoppen. Het graaft holen, dikwijls tussen boomwortels. Deze liggen als kolonies bij elkaar, maar elk dier heeft zijn eigen territorium.

Op het menu staan zaden, knoppen, bessen en granen, soms worden daar insecten, eieren en jonge vogels aan toegevoegd. Hij kan voedsel in de wangzakken opslaan.
Het vrouwtje werpt jaarlijks een keer 3 tot 6 jongen. Ze kunnen ongeveer 7 jaar oud worden.

Bron: