Tilburg is haar kroonjuweel kwijt

“De solidariteit van Tilburgers is één van de kroonjuwelen van de stad.” ik citeer voormalig burgemeester Peter Noordanus, uit een interview dat ik bijna acht jaar geleden met hem had voor deze website. Hij voegde daaraan toe, dat zeker driekwart van de Tilburgse stichtingen en verenigingen als doel had om anderen te helpen, op de één of andere manier.

Tilburg is een stad waar de lijntjes kort zijn en mensen elkaar weten te vinden. Ook zelf heb ik wel eens mogen ondervinden, maar ook vaak kunnen getuigen, hoe het informele, sociale circuit reageert en de handen uit de mouwen steekt als er nood aan de mens is. Of moet ik zeggen: “Was”?

Een goede vriend zwerft al een maand door Tilburg, slaapt in zijn auto en onderhoudt zichzelf met een krantenwijk. Bij Traverse, dat net haar prachtige pand aan de Gasthuisring weer betrekt, is hij niet welkom: een auto is een luxe, en vroeg op voor een krantenwijk is lastig. De Toegang? Die moeten daar eerst over vergaderen, wachttijd: twee à drie weken.

En aangezien ik hem met mijn eenkamerwoning ook niet zoveel verder kan helpen, ga ik op zoek in mijn netwerk. Ik probeer eerst een tweet, want de magie van Twitter kan soms best veel opleveren.

Als je dakloos bent in Tilburg, en @smotraverse wil niet helpen, en de Toegang moet nog 3 weken nadenken en vergaderen. Waar kun je dan terecht voor onderdak? @rolphdols @a_lahlah weten jullie dat misschien?

— Paula Anguita (Nog tijd voor 1 opdrachtgever.) (@Paula_Anguita) August 4, 2021

Maar het blijft akelig stil.

Ik app wat vrienden en bekenden. Het blijft stil, op wat voor de hand liggende suggesties na. Kraken bijvoorbeeld?

Krakers blijken niet meer actief in Tilburg, behalve als het gaat om feestende pillenslikkers, maar dat zoek ik niet. Tot zover heeft in ieder geval de ‘Kraken en Leegstandsverordening’ prima gewerkt. Antikraak dan? Die blijken wachtlijsten te hebben, en nog flinke ook.

Een late avond brainstormsessie met een vriendin die over een aanzienlijk groter netwerk beschikt levert twee kansen op die het proberen waard zijn. Dat is gelukkig íéts.

De conclusie van deze brainstormsessie is wat mij betreft echter een andere. De grootste schade die Covid19 heeft aangericht in Tilburg – naast ziekte en dood – is de bijna volledige sloop van onze sociale, informele netwerken. De korte lijntjes en sociale netwerken die Tilburg zo eigenzinnig en mooi maakten, blijken te zijn verdwenen en doorgesneden. We zijn in de strijd tegen Corona met het grote gebrek aan sociale contacten, ons kroonjuweel ergens verloren.

Laten we het zoeken en weer terugvinden.