Even voorstellen: Stefan Pietersen

Hallo, ik beschouw het als een eer om dit colofon te gaan aanvullen. Mijn naam is Stefan Pietersen, 42 herfsten jong en de nieuwe medewerker op Tilburgers.nl. Sinds mijn studie journalistiek, hier onder de kruikenzeikers, ben ik altijd geïnteresseerd geweest in onderwerpen van de zorg. Mijn eerste free-lanceartikel, gepubliceerd in De Groene Amsterdammer, ging al over de anti-traumamethode ‘debriefing’ in het Nederlandse leger, een primeur destijds. En toeval bestaat, nogal toevallig eigenlijk, niet, want in mijn eind-scriptie – over de vraag of er in Friesland, waar ik werd geworpen, een Friestalig dagblad mogelijk was – werd al geopperd dat het publiceren via het internet de toekomst was.

Wat ook nuttig is om te vermelden, is dat de zorg over mij te berichten had, een jaar of zeven geleden, dat ik autisme met me meedraag (Asperger om precies te zijn), en daar graag en veel over schrijf. Maar net zo belangrijk om te weten is dat deze beperking mij niet definieert, noch de artikelen die ik voor jullie zal gaan schrijven. Met deze voetnoot wil ik voorkomen dat wat ik vanaf nu publiceer, begrepen wordt als ‘die verhalen van die jongen met autisme’. Ik heb het, ik bèn het niet!

Verder hoop ik in de toekomst mijn brood te gaan verdienen met mijn andere schrijfsels: toneelstukken, liedjes en gedichten: te publiceren onder de naam Moordkuil. De laatste demo, die ik onlangs heb opgenomen en bij mijn optredens verkoop, heet, mooi voor een debuut: ‘Ik ben begonnen.’ En laat dat ook de laatste zin van dit stukje zijn.

Stefan ‘Moordkuil’ Pietersen

www.facebook.com/Moordkuil

www.Soundcloud.com/Stefan-Marco-Pietersen