Premie

Gastbijdrage van Hans Rube, journalist, schrijver en burgerraadslid voor PvdA Tilburg.

Om de supermarkt binnen te mogen lopen dienen we vanaf volgend jaar minimaal 20 euro op onze klantenkaart te hebben.
Zo niet, dan mogen we het poortje bij de ingang niet passeren.

De supermarkt heeft dat besluit genomen, natuurlijk niet om er zelf beter van te worden, maar om ons arme consument tegen onszelf te beschermen.

Het idee is afkomstig van de NS. Die hebben goede ervaringen met de ov-kaart. Staan tientallen miljoenen euro’s geparkeerd op hun rekening, ook van reizigers die vrijwel nooit met de trein reizen.

Het is vooralsnog te zot voor woorden, als een super zo te werk zou gaan. De klant wandelt vrolijk naar een ander bedrijf, waar je nog wel met omgedraaide contante dubbeltjes een wortel of een zak appels kunt halen. Dus, het is voorlopig fictie.

Het meest idiote waargebeurde verhaal dat ik de afgelopen week tegenkwam, was een brief van een zorgverzekeraar. Of de ontvanger maar zou goed wilde zijn om alvast te beginnen de verplichte wettelijke eigen bijdrage voor 2019 per maand vooraf over te maken. Ter bescherming van de potentiele zorgconsument, want die zou toch eens voor kosten komen te staan.

Kortom, ze verzekeraar roept de verplicht verzekerde op elke maand een extra bedrag bij te storten, bovenop de maandpremie, die tegelijk omhoog vliegt (staat er tussen neus en lippen nog bij vermeld.)
En als je het hele jaar geen zorg hebt genoten, krijg je het gestorte bedrag (waarschijnlijk) wel weer terug, wordt er geruststellend aan toegevoegd.
Als ze voor die tijd niet een ander plan hebben. Een eigen failliet gegaan ziekenhuis kopen of zo.
Die hoge maandpremie houden natuurlijk wel gewoon in eigen zak, het is immers een verplichte verzekering.
De zorgverzekeraars zijn waarschijnlijk ook in de leer gegaan bij de NS, de energieboeren of de belastingdienst. Bij de belastingdienst betalen sommige mensen immers ook altijd eerst te veel.

Het kan altijd nog gekker in ons land, dacht ik toen ik die brief onder ogen kreeg. Zouden de superrijken zo’n schrijven ook in de bus krijgen. Of zijn het alleen de mensen die een laag inkomen hebben die zo te kakken worden gezet?

Onze regering roept op om gezonder te leven. Dus we moeten onze kinderen vaak groente en fruit laten eten. Maar die zak appels valt straks wel in een hoger belastingtarief. Dus minder mensen zijn in staat elke week gezond eten op tafel te zetten, zij krijgen eerder gezondheidsproblemen en komen dus eerder in aanraking met zorgkosten, waardoor ze inderdaad die verplichte eigen zorgbijdrage moeten ophoesten en er dus vervolgens toch maar voor gaan kiezen die maandelijks te storten. Dat geld ineens op tafel leggen, nee dat kunnen ze niet.
Ik zie een rechts complot. Zoals wel vaker.

Afgelopen week hebben we helaas in Tilburg ook weer mee mogen maken hoe over de hoofden van de minst draagkrachten bakken met geld worden uitgegeven.
Kostenoverschrijdingen zijn bij de bouw in de binnenstad aan de orde van de dag. En dan hebben we het niet over tientjes voor een paar schuin liggende stoeptegels, maar miljoenen voor een nieuw paleisje voor ambtenaren en bestuurders genaamd SK1.

Als iemand die gelooft dat geschiedenissen zich herhalen – je moet er soms alleen geduld voor oefenen want er kan wel een eeuwtje of wat overheen gaan – denk ik dat we zo’n kantelpunt naderen.
De decadente levenshouding van de rijksten en de machtigen in onze samenleving neemt zulke buitensporige vormen aan, dat de groeiende ontevreden onderlaag het binnenkort echt niet meer pikt.
Een multimiljonair koopt een prachtige historische villa, of het nu in Tilburg of Oisterwijk is, en gooit die vervolgens compleet plat.
Omdat het landgoed (Oisterwijk) wel mooi is maar het huis een beetje te oud, of omdat de plek wel mooi is (Tilburg) maar het plafond in de woonkamer is wel wat laag.

Op de hoek van een gewone Tilburgse straat verschijnt een grote rode vuilcontainer gevolgd door een auto van de woningcorporatie.
Vanaf de balustrade worden vervolgens de hele ochtend meubels omlaag gesmeten. De bewoner kon zijn huur niet langer betalen.
In deze wijk leeft 50 procent van de kinderen op of onder de armoede grens.
De kosten van hun ouders hebben allang het plafond bereikt. Als zij een supermarkt binnenlopen worden opvallend vaak de vakken bijgevuld.