Even voorstellen: Peter Timmermans

Mensen die door het maatschappelijk middenkader ‘exentriek’ ofwel ‘apart’ gevonden worden vinden elkaar (wellicht noodgedwongen) telkens weer. Dat uit dit soort ontmoetingen vaak hele bijzondere en dikwijls ook hele hechte contacten voortkomen weet Peter Timmermans (Tilburg, 1972) als geen ander. Als kind was hij al anders dan de meeste anderen en dat is hij eigenlijk nog steeds.

Door zijn autistische persoonlijkheid (ergens tussen Asperger en ADHD in) kent hij veel mensen die ook ‘niet helemaal normaal’ zijn. “We maken samen zulke bijzonder momenten mee en belanden met regelmaat in dermate hilarische situaties, dat ze ideaal voer zijn voor een goed stripverhaal”, aldus Peter.

Na meer dan 10 jaar niet te hebben getekend pakte Peter rond de milleniumwisseling de draad rondom zijn stripboekenserie ‘Gapscene‘ geleidelijk aan weer op. Het voorlopige resultaat daarvan is een serie grappige albums vol verhalen die niet alleen voor hem uit het leven gegrepen zijn. “De meesten van ons zijn namelijk wel een tikkeltje autistisch, neurotisch, hyperactief, vraatzuchtig of schizofreen”.

De ‘Gapscene’, ofwel Garmisch-Partenkirchen scene, bestaat inmiddels uit een zevental albums. Vijf daarvan geeft Peter sinds begin dit jaar in eigen beheer uit. In de zuidduitse plaats Garmisch-Partenkirchen, alwaar hij als tiener al graag op vakantie ging, heeft Peter tussen 2000 en 2004 ook echt gewoond. Deze stad, omringd door mooie, besneeuwde bergen, zorgt voor een decor dat voor een stripboek wellicht niet zo gebruikelijk is. “Ik ken eigenlijk geen andere strips die zich (grotendeels) in de Alpen afspelen”, aldus de auteur.

Via het strippersonage ‘Eetje Eerlijk’ , waarvan in 2010 het eerste boekje verscheen, hebben Peter’s geesteskinderen Peter Pet, Eblal, Frau Stangl en Helmut inmiddels hun weg richting het Midden-Brabantse land gevonden. Hierdoor is de ‘Gapscene’ eigenlijk ook wel een beetje een ‘Tilboscene’ geworden.