Gaar gekookte tricolorepasta, deel II

“Miel Blok is Tilburger en auteur van het boek ‘Ik ben mijn beste vriend’. Hij heeft een wekelijkse column op Tilburgers.nl “

Vorige week deel I met ideeёn voor de hervorming van Willem II. Het roer moet om! Het is vijf voor twaalf! Vanaf vandaag wordt alles anders! Leuk, van die nietszeggende oneliners. Iedereen die enigszins op de hoogte is van de competitieregels in onze hoogste voetbalafdeling, weet dat het beter is om op plek één te staan op de ranglijst dan op plaats achttien. Vandaag deel II. Alternatieve manieren om fondsen te werven. Eentje is al uitgedokterd door de Gemeente. Maar nog nieuw voor onze Tricolores? De tweede heb ik helemaal zelf bedacht. Noem dit een tweede gratis consult voor de mannen uit het Koning Willem II Stadion.

Willem II krijgt de komende vijf jaar een bedrag van niet minder dan 1,2 miljoen Euro van de Gemeente Tilburg. Om daar, samen met partners, maatschappelijk verantwoorde projecten van te financieren en te organiseren. Betekent dit daadwerkelijk dat onze club het stadion uit gaat komen en zich in de stad gaat manifesteren? Toe maar… Het wordt nog wat! Ik heb Willem II niet vaak op iets kunnen betrappen waaruit blijkt dat ze zich betrokken voelen bij de stad die ze een bestaansrecht geeft. Misschien heb ik niet altijd even goed opgelet. Maar toch… Het is ronduit zonde. Kijk naar FC Twente. In Enschede neemt de BVO wel de moeite om zich te mengen in zaken die de stad en haar bewoners belangrijk vinden. Het resultaat? FC Twente leeft in Tukkerland! Het stadion is te klein en sponsoren staan in de rij om hun portemonnee te mogen trekken. Hoe anders is het aan de Goirleseweg… Zou onze gaar gekookte tricolorepasta niet ook wat meer te besteden krijgen, als de club meer mensen aantrekt die iets willen investeren? Omdat ze zien dat meer Tilburgers zich met Willem II willen vereenzelvigen? Misschien mis ik wat puzzelstukjes, maar ik ben geneigd om te denken dat het alleen maar iets positiefs kan opleveren. Voor zowel stad als voetbalclub. Natuurlijk heeft onze club een grote schare trouwe fans. Geweldig! Moet Willem II trots en zuinig op zijn. Maar de rest van de stad? Daar is ongetwijfeld nog meer dan voldoende te halen.

Misschien moet de clubleiding eens contact opnemen met het Engelse Chelsea. Een mooie brief of zo. Om bijstand te vragen aan eigenaar Roman Abramovic. De beste man spendeert genoeg geld om Willem II voor aanvang van ieder seizoen een paar keer helemaal te kunnen kopen. Schooien om geld is niet netjes, maar wie weet ziet hij het wel zitten om suikeroom van een tweede voetbalclub te worden. Ik zie de brief al voor me. Netjes met de hand geschreven op FC Knudde-briefpapier. “Beste meneer Roman. Hoe gaat het met u? Met mij gaat alles goed. Nou ja, bijna alles. Mijn naam is Paul Bottelier en ik ben zoveel jaar oud.” Abramovic vraagt zich na deze zin vast af hoeveel vingers de schrijver van de brief, in zijn Willem II-pyjama zittend op de stoel aan het bureau in zijn slaapkamertje, opstak. Maar goed. “Ik ben fan van Willem II. De voetbalclub die bovenaan de Nederlandse Eredivisie staat. Als u de ranglijst ondersteboven vasthoudt. We zijn heel arm en ik denk niet dat we snel rijker gaan worden. U hebt toch veel centjes, meneer Roman? Mogen we wat van u hebben? Iedere week zakgeld? Of anders kunnen we er wel klusjes voor doen. Eens per week uw tuin schoffelen, uw auto wassen of uw hond naar de kapper brengen. We vragen niet veel hoor. Ik hoop dat u me wilt antwoorden. Vol spanning wacht ik af. Alvast bedankt, meneer Roman! Groetjes, Paul.”

Je moet wat. Als club in nood. Niet geschoten is altijd mis, toch? In barre tijden is een beetje nederigheid wellicht wel op zijn plaats. Nederigheid richting de inwoners van Tilburg. En zeker ook naar andere mensen die onze lokale rots de –t weer kunnen teruggeven. Om het weer compleet te maken. Juist. T-rots. Dat zou mooi zijn, niet? Het is nog helemaal niet zo heel erg lang geleden dat Willem II in de Eerste Divisie speelde. In 1987 nog. Weet je hoeveel je kwijt bent aan benzine voor de uitwedstrijden tegen Cambuur, Veendam en Zwolle en nog wat clubs waar je liever niet tegen wilt spelen? Het is tijd voor actie! De ideeёn van deze week zijn misschien niet leuk om uit te voeren. Maar wat moet, dat moet. Daarom heb ik ook maar één raad aan de lieve mensen bestuurders: bedelen, potverdorie! Al was het maar omdat ik mijn televisie maar moeizaam ondersteboven krijg. En ik kramp in mijn nek krijg als ik de stand op Teletekst op zijn kop moet bekijken om niet in snikken uit te barsten.

Volgende week: het tragische einde van het Professor Verbernegetto?