Sociaal netwerk het nieuwe kapitaal

Dag boeren, burgers en buitenlui,

Ik voel me geroepen om toch even te reageren op de column van Stefan Pietersen. Waarbij hij bijna wanhopig een reactie uitlokt van Rik Pieters, Hoogleraar marketing aan Universiteit van Tilburg. Rik Pieters deed een onderzoek ‘Blij materialisme goed medicijn tegen eenzaamheid’  . Een onderzoek waarbij hij zich volgens mij bijna regelrecht kan aansluiten bij een andere, ex-hoogleraar Diederik Stapel.

Terwijl EenVandaag gisteren berichtte, na een gedegen onderzoek via het Een Vandaag opiniepanel, waaraan 28.000 mensen deelnamen en van wie er 2000 aangeven arm te zijn. Van alle ondervraagden vindt tweederde (68%) armoede in Nederland een serieus probleem. De meerderheid (60%) vindt dat iemand die in zijn eerste levensbehoeften kan voorzien, nog steeds arm kan zijn. Een lot wat inmiddels 1,5  miljoen gezinnen in Nederland treft, wat inhoudt dat één op de negen kinderen opgroeit in deze armoede.

Dit terwijl onze minister-president Mark Rutte (VVD) en zijn kameraad Diederik Samsom (PvdA) maar roepen: “koop dat huis, koop die auto, ga je spaargeld uitgeven”. Alle financiële managers roepen dat onze economie zich marginaal aantrekt. Zelfs het NOS stelt zich in dienst van deze misleidende berichten over  ‘Licht aan het eind van de tunnel’ en een herstellende woningmarkt. Hierdoor lijkt het dat Rik Pieters een goed gesprek heeft gehad met Mark Rutte en in de trant ‘het ei van Columbus te hebben ontdekt’, in een tijdelijke euforie stemming zit van “kopen kopen kopen”.  Dat zal een mens meer gelukkig maken. Zonder te beseffen dat er een steeds grotere groep Nederlanders het water aan de lippen staat. En dus eenzaamheid per definitie steeds grotere vormen zal gaan aannemen.

Maar wat blijkt nu, eigenlijk het tegendeel. Door de crisis zoeken steeds meer mensen elkaar op om samen op te trekken. Ze zoeken weer naar sociale cohesie, ze worden weer creatief en trekken gezamenlijk op. Spontaan ontstaan leuke initiatieven uit burgerkracht en zonder overheidsbemoeienis. Voorbeelden hiervan zijn Spullendelen, Thuisafgehaald, Repair Café’s, Buurtmoestuinen en nog veel meer andere burgerprojecten waarin mensen hun handen ineenslaan. Hierbij wordt zeker een grote vorm van eenzaamheid door de gestaag groeiende armoede doorbroken. Waarbij het kopen en geld uitgeven zeker niet een van de belangrijkste schakels is naar geluk. Natuurlijk begrijp ik dat dit niet voor elke Nederlandse burger is weggelegd. Hiervoor hebben we de terugtrekkende overheid. De lokale overheden moet maar eens wakker worden, zien welke rol er door de vele transities op hen afkomt. Faciliteren, stimuleren en beleid zijn daar kernwoorden in.

Om nog maar eens onze staatssecretaris Jetta Klijnsma van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (PvdA) aan te halen. Doet de lokale overheid wel genoeg aan armoedebestrijding? Als ze als excuus aanvoeren dat er eerst nog een stadspark moet worden aangelegd, er hier en daar wat moet worden gesaneerd of er eerst nog wat problemen in een woonwijk moeten worden opgelost. “Dan wordt het hoog tijd dat bij de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar, de gemeentes die dit aan hun laars lappen eens flink de wacht wordt aangezegd, want dan zitten daar colleges van B&W van likmevestje”

Ben dus 19 maart 2014 erg benieuwd wat dit voor de huidige Tilburgse coalitie van de partijen PvdA, VVD, D66, CDA en GroenLinks zal gaan betekenen.

Salut Norbert Daniels