Zijn grijns verdwijnt abrupt

Sinds 25 oktober 2009 publiceert de Tilburger Peter van den Besselaar dagelijks een foto van en over Tilburg op zijn website Tilburg Daily Photo

‘Wat is de reden voor uw reis?’

Mijn tas wordt grondig doorzocht, terwijl ik grondig wordt ondervraagd, terwijl de mensen die doorgaan voor wit mij grondig aanstaren. Ze wanen zich veilig op Schiphol, ten koste van ons. En dat er iemand moet worden vernederd ten koste van hun veiligheid, dat is nu eenmaal de natuurlijke ordening van de wereld.

‘Business?’ wil de douanier weten.

‘Nee, armzalige wetenschapper’, antwoord ik.

Zijn gezicht blijft in de door zijn beroep opgelegde plooi van een klootzak. De ene na de andere vraag volgt: waar ik werk en wat ik onderzoek. ‘Racial profiling’, zeg ik.

‘Wat wij dus doen’, zegt de man grappend.

‘Ja precies. Mag ik je hierover citeren’, vraag ik ernstig. Zijn grijns verdwijnt abrupt.

Mijn ontelbare identiteiten is het literair debuut van Sinan Çankaya. Hij werkt als universitair docent aan de Universiteit van Amsterdam. Hij deed onderzoek naar diversiteit bij de politie. Zijn ouders komen uit Turkije, hij is geboren in Nijmegen. In Turkije is hij de Nederlander, in Nederlander is hij de Turk.

Afgelopen week kreeg Sinan de E du Perronprijs van de gemeente Tilburg en de universiteit van Tilburg. Wethouder Marcelle Hendrickx reikte de prijs uit. Ze prees het boek, dat ‘iedereen moet lezen’. Adriaan van Dis schreef over het boek: “Heel goed geschreven. Je ontdekt de racist in jezelf.” Dit boek past prima in de rij met Said El Haji ‘Gemeente zegt ik Nederlands leren’, Rodaan Al Galidi ‘Hoe ik talent voor het leven kreeg’, Lale Gül ‘Ik ga leven’ en Mano Bozamour ‘De belofte van Pisa’.   Aanrader.