“Als wie of wat ben jij verkleed?”

Miel Blok is Tilburger en auteur. Zijn debuutroman met CD en applicatie, ‘Arie-Wubbo, de ultieme roadmovie (op papier)‘ kwam uit op 15 oktober van dit jaar. Hij heeft een wekelijkse column op Tilburgers.nl. Daarnaast is hij eigenaar van communicatiebureau ‘t Schrijfblok
Halloween. Het is een beetje een feest voor mensen die twee keer per jaar carnaval willen vieren. Afgelopen maandag was het weer zover. Al was ik mooi gefopt. Met dank aan allerlei foto’s en berichten die ik online zag. Hoe de nieuwe media zelfs de kalender kunnen misleiden. Het zorgde in ieder geval voor grote verwarring. Bij mij vooral.

Cultuurnacht van Tilburg. Ik stond in een niet nader te noemen dranklokaal te luisteren naar gedichten en liedjes van niet nader te noemen artiesten. Een avond vol Jongens met een niet nader te benoemen leukheidsgraad. Een mens moet iets. Toch? Mijn vriendin was de hort op en had me aan mijn lot overgelaten. Ik had behoefte aan een biertje. Of twee. De cultuur nam ik op de koop toe.

Eerder op de zaterdag zag ik op Facebook, Twitter en meer kanalen die me vertellen wat de wereld doet, verhalen over Halloweenfeesten die op de rol stonden. Mensen toonden me alvast hun outfit en pochten over hoe geweldig hun avond zou worden. Halloween dus! Ik keek zelf eens in de verkleedkist, maar het kon me allemaal niet bekoren. Ik besloot dan ook maar om onverkleed richting het niet nader te noemen dranklokaal te vertrekken. Alsof het de vrijdag van carnaval was. Ik verwachtte dat ik de enige zou zijn die gewoon in zijn eigen kleding aan de toog stond.

De Cultuurnacht van Tilburg was op zaterdag 29 oktober. Ik stond een biertje van een niet nader te noemen brouwer te drinken en hoorde aan wat me werd voorgeschoteld. Een vrouw kwam naast me staan om ook een drankje te bestellen. Ik bekeek haar eens uitgebreid, om haar Halloweenkostuum te bewonderen. Het zag er fraai uit, maar wat het moest voorstellen, wist ik niet zeker. Ik twijfelde tussen heks en zwerver. Wie niet vraagt, die niet weet, heb ik altijd geleerd.

“Hallo. Als wie of wat ben jij verkleed vanavond?” De vrouw keek me wat vragend aan. Ik besloot het wat duidelijker te maken. “Ik twijfelde net een beetje over je outfit. Ik kon niet beslissen of je nu een heks of een zwerver moet voorstellen.” Een boze blik. Ze griste haar cola zo snel van de bar dat de coca er bijkans uitviel. “Ik ben helemaal niet verkleed, dom jong. Dit zijn mijn gewone kleren.” Ze maakte zich uit de voeten en ging zo ver als mogelijk bij me uit de buurt staan. Ik was wat verbaasd. Nog iemand zonder speciale uitdossing! Nog maar een niet nader te benoemen drankje. De avond kabbelde door en ik stootte nog een paar keer mijn neus. Zou niemand dan Halloween vieren in Tilburg? Aan het eind van de avond zag ik een kerel die zich overduidelijk had verkleed als een niet nader te benoemen Martijn Neggers. Ook hem sprak ik aan. Hij claimde de niet nader te benoemen Martijn Neggers zelf te zijn. Zou ik ook doen, als mensen zoveel geloof hebben in mijn verklede status. Ik ging naar huis, want ik was het zat.

Maandagavond. In een niet nader te benoemen dranklokaal. Een vrouwelijke zombie met een rode pruik op liep binnen. Enthousiast liep ik op haar af. “Veerle Slegers, wat leuk om jou eens in het echt te zien! Laten we een drankje bestellen en eens praten over hoe we de wereld van de ondergang kunnen redden.” Ze keek me wat glazig aan. “Ik ben Veerle Slegers helemaal niet. Ik ben verkleed als zombie met een rode pruik. Het is Halloween, idioot!” Halloween. Traditioneel gevierd op 31 oktober. De avond voor het nieuwe jaar op de Iers-Keltische kalender. Dat heb ik dus even opgezocht. Helemaal zeker wist ik het allemaal niet meer aan het eind van de zaterdagavond met de Jongens met een niet nader te benoemen leukheidsgraad. En na mijn ontmoeting met de vrouw die niet Veerle Slegers was. De Kelten wilden vieren dat de oogst binnen was. En geloofden dat op Halloween de geesten van doden terugkeerden om het lichaam van levenden in bezit te nemen. Maskers moesten kwade geesten buiten de deur houden. Mooi! 31 oktober dus. En online berichtjes en foto’s? Die lees en bekijk ik voortaan niet meer. Daar komt niets goeds van…