“Waarom wij betogen voor ruimhartigheid naar vluchtelingen”

Gastbijdrage van Martin de Wolf namens het Actiecomité voor Ruimhartigheid

Maandag 21 september is de Internationale Dag van de Vrede. Wereldwijd wordt stilgestaan bij het belang van vrede. In Tilburg organiseren we een Avond van Ruimhartigheid (19.30-20.30 uur), een vredesmanifestatie voor vluchtelingen. Er zijn natuurlijk kritische vragen te stellen bij deze manifestatie en we realiseren ons dat er ook mensen zijn die het oneens zullen zijn met het idee dat we in Nederland ruimhartiger moeten zijn naar vluchtelingen. In deze bijdrage willen we toelichten hoe we tegen ‘ruimhartigheid’ aankijken.

Update: We verhuizen met de manifestatie van het Willemsplein naar het Stadhuisplein.

Er zijn verschillende betekenissen van het woord ‘ruimhartig’. Aan de ene kant betekent het, dat je mild bent tegenover de ander ofwel meelevend. Het kan ook betekenen dat je gul of vrijgevig bent. Vanuit die laatste betekenis is het niet vreemd, dat sommigen mensen zich terughoudend opstellen om zich ruimhartig te tonen. Een ruimhartig asielbeleid kan immers de indruk wekken dat we ons vrijgevig tonen en een ongelimiteerd aantal asielzoekers willen toelaten met daaraan verbonden hoge kosten. We kunnen ons voorstellen dat dit een scenario is, dat afschrikt.

Tijdens de Avond van Ruimhartigheid willen we mensen in de gelegenheid stellen zich ruimhartig te tonen vanuit de eerste betekenis van het woord: dat je mild bent tegenover de ander ofwel meelevend. Dat kan op meerdere manieren. Op de eerste plaats kan dat als individu. Als je meelevend bent tegenover de ander, dan houd je ruimte voor verschillende inzichten en opvattingen. Je kijkt genuanceerd tegen zaken aan en scheert niet alles en iedereen over één kam. Zoals op dit moment het vluchtelingendebat gevoerd wordt en ook mensen zich op sociale media uiten over de instroom van vluchtelingen, is naar ons idee te polariserend en te weinig meelevend. We vragen mensen ruimhartig te zijn en niet te snel stelling te nemen aan de flanken van het debat.

Daarnaast constateren we dat overheden terughoudend (= niet ruimhartig) met de vluchtelingeninstroom omgaan. Veel gemeenten zijn nog terughoudend om opvang te organiseren. Verder zegt onze nationale regering aan de ene kant bereid te zijn om 7.000 vluchtelingen op te nemen uit andere EU-landen zoals Griekenland en Hongarije, maar stelt daar voorwaarden tegenover die het asielzoekers in de toekomst haast onmogelijk maken om nog bij Nederland aan te kloppen. Het is begrijpelijk dat politici zich zorgen maken over de vraag of opvang van vluchtelingen in goede banen geleid kan worden. Maar we zien ook dat politici zich laten leiden door de angst van grote getallen en beeldvorming. Sterker nog: een aantal politici dragen bij aan onjuiste beeldvorming over de instroom van vluchtelingen.

Tijdens de Algemene Beschouwingen in de Tweede Kamer werd de indruk gewekt, dat dagelijks 700 vluchtelingen zich in Nederland melden. Dat is een onjuiste weergave van de getallen. Ten eerste is het een aantal dat vooralsnog niet dagelijks is voorgekomen. Daarnaast is een deel van de asielaanvragen een herhaalde aanvraag van asielzoekers die al langer in Nederland verblijven. Van die aanvragen wordt een deel afgewezen en uiteindelijk keert een ander deel na verloop van tijd weer terug naar het land van herkomst. Het is dus te betwijfelen of we met deze aantallen te maken hebben met een capaciteitsprobleem. Feit is, dat we te maken hebben met een prangend humanitair probleem, namelijk dat velen op de vlucht zijn voor een oorlog waar voorlopig geen einde aan lijkt te komen.

We vragen politici om zich ruimhartig te tonen en om niet vanuit angst en onjuiste beelden, maar vanuit vertrouwen en kennis van zaken, de juiste keuzes te maken.