Verdienmodellen

“Ik ben Freek en ik ben ondernemer. Ik koop oude restpartijen op van winkels en doe daar een andere verpakking omheen; dan verkoop ik het weer aan andere winkels. Best leuke handel en ook nog goed voor het milieu. Heel belangrijk, dat milieu, verkoopt ook goed. Het uitpakken en weer verpakken van de spulletjes is best wel veel werk en personeel is duur. Voor je het weet zijn die mensen ziek en draai ik ervoor op, of ze willen een vast contract. Mij niet gezien. Maar gelukkig biedt de gemeente een kans.

Ze hebben bij de gemeente wat mensen in de aanbieding ‘met een afstand’, of ik die wil hebben in mijn bedrijf. Nou, die ‘afstand’ neem ik graag voor lief, want zo moeilijk is dit werk niet en ze zijn een stuk goedkoper dan mensen van het uitzendbureau. Na elke drie maanden gaan ze weer weg en krijg ik nieuwe en ook nog met een gratis begeleider erbij.

Fijn verdienmodel.”

“Ik ben Harrie en ik heb een autosleutelgarage. Ik heb twee man personeel, maar heb er eigenlijk meer nodig. Er is werk zat, maar nog iemand vast in dienst zie ik niet zitten, teveel gedoe ook.

Gelukkig kwam de gemeente laatst met een leuk aanbod. Of ik een paar mensen wil op een werkervaringsplaats. Geen idee wat dat is, maar het klinkt goed. Ik krijg er twee man bij – volgens de gemeente hebben ze geen arbeidsritme, of zo – voor 32 uur in de week, die ik niet hoef te betalen. Sterker nog: ik krijg er €500,- per maand bij! Per persoon!

Weet je wat: Doe mij er nog maar een stel van die twee!”

Ik ben Marion en ik ben zorgaanbieder. En het valt de laatste jaren niet mee in deze branche, als kleine zelfstandige. Ik verhuur kamers met begeleiding, maar daarvan kan de kachel niet branden want de begeleiders kosten me een rib uit het lijf. En helaas viste ik ook nog achter het net toen de gemeente een paar jaar geleden de zorg ging uitbesteden en ik werd afgewezen. Te kleinschalig, zeiden ze. Ik moet dus iets gaan doen waarmee ik dagbesteding kan aanbieden. Dat levert wel aardig op, met die pgb’s die mensen krijgen. Die zijn dan voor mij.

In de stad zit een leuke vrijwilligersclub en samen met hen ga ik een mooi project beginnen, waar veel vrijwilligers graag komen. Ik moet wel eerst stevig investeren, want wie betaalt, bepaalt. En als het leuke vrijwilligersproject er is, ga ik het aanbieden als plek voor dagbesteding. De gemeente vindt dit ook een goed plan en beloont elke dagbesteder die ik heb met een leuk bedrag. Toch ben ik nog niet tevreden, er komen niet genoeg dagbesteders van mij. Ik wil meer.

Dan lacht het geluk me toe. Ik ontdek dat er vrijwilligers zijn ‘met een rugzakje’. Als ik die nou kan overtuigen om een pgb aan te vragen en die aan mij te geven, dan zal ik voor ze zorgen. – Verdienmodel!

“Ik ben Karel en ik ben een echte vastgoedman. Projectontwikkelaar. De gemeente wil graag dat ik in hun stad investeer, maar de wijk die ze op het oog hebben, ziet er niet uit en er gebeurt geen donder. Dat zie ik niet zo zitten. De gemeente snapt dat wel en gaat ervoor zorgen dat er leven in de brouwerij komt en dat de boel wordt opgeknapt. – Ze vinden zelfs een ondernemer die z’n nek wil uitsteken en midden in de wijk een leuke toko begint. En dat ie het niet zo nauw neemt en geregeld over de lijntjes kleurt… dat zien ze wel even door de vingers.

De lelijke, dooie boel is inmiddels een levendige en leuke boel geworden en ik heb de gemeente laten weten, dat ik nu wel bereid ben om te investeren. Maar dan moet die vrolijke Hans wel ergens anders gaan feestvieren, zo’n buurman wil ik niet.

Dat kost de gemeente geen moeite, zeggen ze. De vrolijke Hans heeft nu zoveel buiten de lijntjes gekleurd, die hebben we zo weg. We zwaaien gewoon met een flinke boete, dan kiest ie vast eieren voor z’n geld.

Dat is goed verdienen!”