Lokaal vertrouwen

Column van Hans Rube

Vertrouwen in lokale politici.
Dat zouden we nu in de gemeente Tilburg toch moeten hebben. De cijfers over de afgelopen 4 jaar zijn immers goed. Veel van wat in 2022 door de coalitie werd beloofd is ook waargemaakt.
Toch blijkt uit cijfers van een onderzoek dat de afgelopen weken is uitgevoerd dat het vertrouwen in de plaatselijke politiek broos is en niet breed wordt gedragen.

Mij werd niet duidelijk op welke partijen de respondenten uit dit onderzoek stemden bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen of bij de landelijke verkiezingen van vorig jaar.
Voor populisten is geen enkel beleid ooit goed, of er nu een linkse, midden- of rechtse coalitie aan de macht is. Altijd zullen ze schreeuwen dat ze ‘niet mee mogen doen’ of dat ‘er niet naar hen wordt geluisterd’. Zelfs als een kabinet of een college grotendeels uitvoert wat ook in het programma van die clubs staat.

Toch is goed luisteren naar wat de burger wil wel een teer punt. De kritiek van de respondenten richt zich dan ook met name op zaken waarbij een gemeenteraad en college precies doet wat het zelf goed acht. Inspraak vooraf rond voorgenomen besluiten is in Tilburg al jaren geleden bij het grof vuil gezet en vervangen door ‘voorlichting’. Burgers mogen tegenwoordig daarna achteraf meepraten in een planteam, een veredelde schaamlap oneerbiedig gezegd. Een planteam mag meedenken over, het woord zegt het al, het plan dat door het college en de raad is bedacht, maar dat hoe dan ook zal worden uitgevoerd. Op zijn best kunnen deelnemers in een planteam de scherpe randjes van zo’n project wat bijvijlen.
Koren op de molen van de populisten en een domper voor burgers die hun hoop hadden gevestigd op partijen van welke zij dachten dat ze voor hun belangen zouden opkomen.

De afgelopen weken konden we in allerlei media lezen over de vorming van een nieuw kabinet. Rutte 5 en Dilan 1 waren benamingen die in mijn hoofd voorbij kwamen. Van links tot rechts werd in elk geval gesteld dat dit kabinet met dit regeerakkoord het VVD-beleid uit de afgelopen perioden verder gaat uitvoeren. De rijken worden nog rijker en de minder bedeelden armer. De laatste groep betaalt 45 cent belasting over elke binnenkomende euro, de rijksten 2 procent over hun vermogen van vele miljoenen.
In de Volkskrant schreef Max Pam dat hij vorig jaar voor de verandering eens op D66 had gestemd. ‘Daar kon ik me geen buil aan vallen’, dacht hij hardop, om verder te gaan met ‘nu ben ik in het pak genaaid.’
Hetzelfde gebeurde jaar op jaar toen kiezers vol vertrouwen een kruisje zetten bij een partij die voor de verkiezingen plechtig beloofde niet met de VVD te zullen gaan regeren. Ook zij kwamen nadien bedrogen uit en hun partijen werden afgestraft bij een volgende stembusgang.
Onze nieuwe premier is in mijn ogen een kloon van Rutte, helaas voor alle kiezers die net als Pam met D66 als stembuswinnaar hoopten op een progressieve regeringskoers, blijkt Jetten een wolf in schaapskleren.

Het vervelende voor lokale politici is bij al deze sores dat zij meestal de prijs betalen voor het gekonkel van hun partijgenoten in Den Haag. Voeg daarbij het gevoel van de kiezers dat ‘de politiek’ in Tilburg niet ingaat op onderbouwde bezwaren van burgers en te vaak niet luistert, dan krijg je vanzelf een onvoldoende bij een onderzoek naar het vertrouwen in de lokale politiek. Hopelijk komt die boemerang op 18 maart niet keihard terug in ons gezicht, immers samen met de lokale politiek moeten we werken aan een stad van waarin iedereen kan gedijen, met gelukkig een hoop kritische burgers die het aandurven de scherpe kanten van besluiten af te vijlen.