Mysteries bij de installatie van burgemeester Theo Weterings

Gastbijdrage van Perry Janssen

Enige weken geleden fietste ik door onze Tilburgse bouwput, voor mij stapte een man van zijn fiets en liep snel naar een muurtje waarachter hij zich leek te moeten verschuilen. Vreemd, ik kon nergens belagers of enig ander gevaar ontwaren. Enigszins verbaasd vervolgde ik mijn weg.

Voorafgaand aan de inauguratie van onze nieuwe Tilburgse burgemeester in de lokale pop-, rock- en showtempel 013 nam ook de Commissaris van de Koning (de heer Van der Donk) het woord. Hij had een anekdote paraat … dat hij door onze stad fietste, merkte dat hij achter onze nieuwe burgervader reed en om alle schijn van partijdigheid te vermijden snel achter een muurtje dook …

Dat mysterie werd dus snel opgelost.

De show kon beginnen en op het grote podium denderde de citymarketing de zaal in, op een manier die kippenvel zou moeten veroorzaken (en dat bij velen ook het geval was).

Het volgende mysterie diende zich aan … de openingsmuziek … het intro van de film “2001: A Space Odyssey”. Een overweldigend, bombastisch arrangement van Richard Strauss met als titel “Also sprach Zarathustra”.

De openingsscène van de SF-film (“The dawn of man”) laat het moment zien waarop de mens(aap) ontdekt dat door het gebruik van gereedschap hij niet meer het ‘slachtoffer’ is van zijn omgeving en de natuur, maar deze nu actief kan beïnvloeden of overheersen.

Ik moest even diep denken of er een link met onze stad of de nieuwe burgemeester werd gemaakt, of welke andere bedoeling achter deze opening zou kunnen zijn.
Vreemd en mysterieus was het in ieder geval wel.

Na de plichtplegingen was het tijd voor het obligate hapje en drankje; achter uit de zaal daalden de lobbyisten af richting ambtenaren en raadsleden, her en der stonden wat afgesplitste of verongelijkte politici, voor de rest een vrolijke boel met als stralend middelpunt ‘onze Theo’.

Inmiddels had hij wat andere kleren aangetrokken … tenminste dat dachten we.
Het lag niet aan de drank maar hij had nu toch echt een blauwe trui aan. Toch bleek het niet Theo Weterings te zijn, een nieuw mysterie diende zich aan.

Tijdens een gesprek met een gezellige dame bleek dat Theo een broer heeft die erg veel op hem lijkt … en die dame was zijn vrouw. Plots doemde het beeld van een dubbelganger op …

En zo eindigde een bijzondere avond en op weg naar huis moest ik denken aan het komende optreden van good old Alice Cooper in datzelfde 013; zou Theo vroeger in zijn agenda of op zijn boekentas ook een sticker van Alice Cooper hebben geplakt ?
Ik zie hem zo fietsen, op weg naar school … en achter een muurtje kijkt iemand hem na …