Respect

Respect, eigenlijk is er geen grotere vorm van hypocrisie dan de manier waarop men met dit begrip omgaat.

Respect, je moet het verdienen of je krijgt het om wie of wat je bent. Is dat niet krom? Je krijgt het niet automatisch, nee je moet er iets voor doen, of je moet je iets laten gebeuren.

We voelen heel veel raakvlakken van het begrip respect met de huidige maatschappij en dat is nou niet bepaald iets waarop wij trots kunnen zijn.

Je wordt óf aan de ene kant gecorrumpeerd, vernederd, weggezet of verjaagd, of aan de andere kant betutteld, niet serieus genomen of genegeerd. Gewoon, bij voorbaat. Op wie je bent, op wat je bent, op waar je je begeeft, in een split second.

Het is zelfs zo erg dat bij je geboorte wordt bepaald hoe weinig respect je in het beginsel krijgt! Opmerkelijk, is het niet?

Eigenlijk zou je op voorhand al niet autochtone potentiële ouders moeten waarschuwen: “ Weet u niet wat u uw potentiële kind aan gaat doen?”

Je moet dus bij voorbaat alle zeilen bijzetten om gerespecteerd te worden. Eigenlijk is het gewoon zo dat men je discrimineert, totdat je het tegendeel bewezen hebt.

Wij weigeren daaraan mee te doen. We weten donders goed dat je met het leveren van streken het respect van een ander kunt verliezen. Zijn wij roomser dan de Paus? Integendeel! Wij zetten ons af tegen het instituut dat verantwoordelijk is voor deze omgangsvormen. We zijn allesbehalve heiligen en zullen altijd gaan zitten op de blaren als wij zelf onze billen verbrand hebben.

Maar we weigeren toe te geven aan een maatschappij waarop je pas gerespecteerd wordt om wie je bent, wat je doet, of wat je gedaan hebt. “U wordt niet gerespecteerd tenzij u het tegendeel bewezen hebt”, dat zou een prima slogan zijn voor de situatie waarin het huidige Nederland zich nu bevindt :Een grote broer die met je meekijkt om je op je vingers te tikken, maar wegkijkt als hij je kan helpen.

Noem de naam Clarence Seedorf en eenieder denkt aan een strafschop, maar niet aan de goede doelen die de man fanatiek steunt.

Respect wordt in onze huidige samenleving teveel verward met bewondering.

We zouden voor Paul McCartney net zoveel respect hebben als hij, in plaats van geniaal muzikant, accountant zou zijn geworden.

We hadden voor het missen van die grote kans in de WK finale net zoveel respect voor Arjen Robben, als na het missen van deze kans.

De bewondering is er echter wel minder op geworden. Eerlijkheid gebiedt dat te zeggen.

Volendam vraagt u ons? Nee, ook wij hebben onze grenzen. We proberen u net het verschil tussen respect en bewondering uit te leggen, echter niets menselijks is ons vreemd!
Ander voorbeeld: Dries Roelvink. De man wordt gerespecteerd omdat ie zich jarenlang publiekelijk heeft laten aanranden om in de gunst van de muziekmaffia te komen. Je moet immers wat als je verder geen talent hebt. Maar zo krom is het dus!
Wij respecteren je omdàt je bent.

Daar zullen wij ons als het moet 1312 jaar voor in blijven zetten! We lopen met opgeheven hoofd en borst vooruit door onze straten en over onze pleinen, kijk maar of je dat wenst te bewonderen, maar respecteren zul je ons!