Rolmodel

Column van Hans Rube

Vol met tattoos lijken veel jonge vrouwen tegenwoordig verdacht veel op Amy Winehouse. Billie Eilish is blijkbaar onder hen ook erg populair. Hun haarkleuren gaan vaak gelijk op met die van hun favoriete artieste.

Jongens daarentegen zien er op straat steeds minder vaak uit als een gangsta-rapper van wie het kruis van de broek zo ongeveer op de enkels bungelt. Bad Bunny is dan wel weer in trek, maar je moet als jonge vent wel erg veel moeite doen: dan weer staat hij te zingen in het driedelig en met sik, de volgende ochtend is Bunny kortgschoren en heeft hij een pin door z’n neus.
Dat valt niet mee.

Daarom vind ik waarschijnlijk die ene poster die opnieuw is opgehangen in de Schoolstraat zo leuk. ‘Wees je zelf. Er zijn al zoveel anderen’. Natuurlijk van Loesje.Zouden meer mensen moeten doen: zichzelf blijven.

Landelijke politici bijvoorbeeld. Zo’n Rob Jetten, zelfbenoemd premier in spe, speelt al tijden een rol waarop hij vroeg of laat zal stuklopen. Lieftallige glimlach met hondenogen. Afgekeken van Rutte en nader bewerkt door zijn spindokter. Die man is overduidelijk niet zichzelf, maar probeert de vriendjes van CDA en VVD te plezieren door alle D66-idealen te verloochenen. Ik ben benieuwd of we dat straks in de verkiezingsuitslag in Tilburg terug gaan zien nu ook voor hem, in navolging van de VVD, anti-posters worden opgehangen.

Compromissen sluiten en daarbij toch jezelf blijven is een vak apart. In de Tilburgse politiek zagen we deze week een mooi voorbeeld rond de versmalling van de Ringbaan West. De mensen aan de Ringbaan keken hoopvol naar het raadsbesluit dat daarover vorig jaar is genomen. De uitwerking was echter in de raad niet naar ieders zin en op voorstel van het CDA kwam er een aanpassing: de afsluiting zou een proef worden en bij tegenvallend resultaat weer worden teruggedraaid.

Ook dat was niet voor iedereen wat men wilde, maar hierdoor deed wel de VVD mee met het voorstel van ‘links’. De discussie daarna werd vooral gevoerd door populisten die de tegenstanders naar de mond probeerden te praten en beloofden dat ze het besluit tegen zouden houden, hoewel van te voren al duidelijk was dat dit achteraf absoluut niet meer kon.

Dit breed gedragen politieke compromis zorgde er voor dat iedereen in de Tilburgse coalitie zichzelf kon blijven. Men is tevreden dat nu toch kan worden gekeken naar de versmalling van deze veel te drukke verkeersader, het afwachtende smaldeel binnen de coalitie leidt geen gezichtsverlies, omdat het voorlopig bij een proef blijft en de behoudende fracties in de raad kunnen zeggen dat ze een succesje hebben behaald omdat er (nog) geen definitieve beslissing is gevallen. Overigens, waar hebben we het over, pas over enkele jaren gaat dit spelen. Eerst nog wordt de hele ringbaan afgesloten voor de vervanging van het spoorviaduct.

Mensen die zich in dit soort debatten authentiek en eerlijk presenteren kan ik oprecht waarderen. Daarom begon ik dit stukje met het voorbeeld van twee sterke artiesten. Billie Eilish laat zich in de VS stevig horen in het maatschappelijk debat over de rol van jonge vrouwen, hun geestelijke worstelingen, over hun onzekerheden wat betreft het lichaan en de repressie door de masculine samenleving en de huidige jacht op buitenlanders in haar land.

Hetzelfde geldt voor de meest gestreamde artiest van dit moment: Bad Bunny, die het presteert om Donald Trump te verjagen bij de Super Bowl, omdat meneer de president niet naar diens kritische teksten over ICE wil luisteren.
Billy en Bunny zijn zichzelf. Als jongeren uit eerbetoon er net zoals die twee willen uitzien is dat eigenlijk prima. Het is een opening voor mooie authentieke gesprekken.