zondag 21 april 2024

3 gedachten over “Schaduwzijde ‘blij hedonisme’ schiet terug

  1. Eenzaam tussen de regels gevangen

    Ik heb me de afgelopen week wel eens verbaasd over u, net zoals ik me verbaasde over de conclusie van Rik Pieters’ onderzoek. Even voor de duidelijkheid: er staat geen enkele bewering in mijn column. Slechts het simpele feit dat Pieters een persbericht (u leest het goed: een ‘PERS-bericht’)liet sturen aangaande zijn onderzoek en de conclusies die daar volgens hem uit te trekken waren en vervolgens drie interview-verzoeken om dat uit te leggen negeerde en de journalist niet eens liet weten waarom die maar geen antwoord kreeg. En als ik dan uiteindelijk, na al mijn geduld, de verbaasde vraag krijgt “Wie heeft u doorverbonden?”, ja, dan hoeft men niet verbaasd te zijn als ik dan van leer trek.

    Stuur dan geen persbericht en laat ingehuurde napraters een advertentie plaatsen om de boodschap naar de mensen te brengen. Want dat is dus wel het wezen van journalistiek, dat zij niet klakkeloos de wetenschapper, de politicus en al die anderen napraten, de boodschap verspreiden, notuleren, adverteren Maar dat zij nieuwsgierig èn met een zekere verbazing vrágen stellen. Kritisch reageren. Wij zijn uw slaafjes niet!

    Nogmaals, mijn intentie was helemaal niet om de wetenschapper van zijn zeepkist af te stoten om mijn tegenbeweringen te evangeliseren. Ik heb slechts geprobeerd om hem te bewegen tot een twee-gesprek, waarbij beide gesprekspartners serieus werden genomen. Als iemand die realiteit probeert te omzeilen, mag ik daar dan alstublieft vragen bij stellen?
    En die vragen waren er eigenlijk, ten tijde van het schrijven van de column, maar één: wat is het directe verband tussen (het uitgeven van) geld en eenzaamheid? Ik zag, zie dat verband niet en mijn intentie was erachter te komen hoe Rik Pieters dat zag. Nieuwsgierigheid dus.

    Daar komen natuurlijk nog allerlei vragen bij en dat had ik misschien anders in moeten kleden (materialisme aanmoedigen in een tijd van crisis? Is het opheffen van je eenzaamheid, als Pieters gelijk heeft, louter voorbehouden aan mensen met geld? Zijn er nog andere manieren om eenzaamheid te bestrijden? Wat is volgens Rik Pieters eenzaamheid precies? En andere: vrágen).
    Maar de kern van de column blijft gewoon die ene prangende vraag: waarom negeert u de journalistiek wanneer die vragen wil stellen?
    Het staat er vrij duidelijk – in gespierde metaforen, dat dan weer wel. De rest lag, onbewust destijds, tussen de regels.

    Met vriendelijke groet,

    Stefan Pietersen

  2. Beste Stefan Pietersen.

    Is het niet de eerste vereiste voor een commentaar dat je goed leest wat er staat.
    Een stelling omkeren en dan voor onzin verklaren is voor mijn gevoel niet een vorm van goede journalistiek.

    Een oud Tilburger.

  3. Dhr Pieters wijst op niets anders dan het aannemelijke verband tussen leuke dingen doen, c.q. kopen, en je happy voelen. Voor veel mensen is die ruimte de laatste jaren een stuk minder geworden, het gaat economisch niet goed met ons. Zijn er opener door geworden naar elkaar? Voor mijn gevoel niet. Nederland is nog verkrampter geworden dan het al was.
    In de goede tijden was er in elk geval meer aandacht voor allerlei goede en leuke doelen, waarin in we in elk geval onze goede bedoelingen konden laten zien.
    Zie ik de laatste jaren een beweging naar echt iets anders van de grond komen? Zonder alle idealisten te kort te willen doen, dat mis ik hier erg. Onze oosterburen doen het op dat punt wellicht een stuk beter, maar wij komen niet verder dan griepen en zieken.
    Waar vinden we echte vervulling, en contact met elkaar? De kleine materiële dingetjes kunnen ons goed op weg helpen. Wat we in elk geval nodig hebben is een stuk hoop en optimisme. En ook de bereidheid af en toe eens naar een onafhankelijk geluid te luisteren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *