Boomschuld

Het is altijd de schuld van de boom.
Daarom moeten we af van bomen. Van de kleintjes, maar zeker van die grote dikke eiken.
Beuken ook, trouwens. Omleggen die krengen, allemaal.
Bomen staan altijd op een verkeerde plaats. Net als iemand lekker hard wil gaan rijden en vervolgens helaas de macht over het stuur verliest, staat daar
die boom.
Slip, bots, knal, dood.

Of als je op volle snelheid gaat inhalen. Dan is die weg weer net iets te smal, vanwege die verschrikkelijke bomenrij die daar al tientallen jaren in de weg staat.
De bestuurder kon er gewoon helemaal niets aan doen. Het was de boom, of liever gezegd, de bomenrij.
Ze moeten allemaal om.

Ook die eikels.
Niks is het. Een eik langs het fietspad. Weg met die boom. Niets dan vuiligheid heb je er van. Om van de boomwortelopdrukproblematiek maar te zwijgen.
Net als met die beukennootjes. Ze prikken. Rotzooi. En nog gevaarlijk ook. Als je even niet oplet…..
Lag niet aan haar, dus. Het waren de boomvruchten die de fietser lieten vallen. Niet omdat ze met haar elektrische rijwiel te hard door de bocht ging.
Het waren de eikels, of de beukennootjes.
Ze kon er echt niks aan doen.

Misschien is het trouwens wel allemaal de schuld van de wegenbouwers die bochten aanleggen waar je niet hard doorheen kunt scheuren.
Op andere routes kunnen we immers wel 130 per uur, maar als we dat net buiten de stad of op de ringwegen om Tilburg doen dan vliegen we tegen de vangrail, of tegen een boom.
Net zoals die andere bestuurders in de afgelopen jaren. De gemeente leert er ook niets van. Die bomen hadden al lang verdwenen moeten zijn. Of ze hadden de weg breder moeten maken, zonder bochten.
Die enorme iPads op het dashboard. Die zijn het! Een criminele uitvinding. Immers, daar moet je wel permanent op blijven kijken om zeker te weten dat
je op de rondweg rechtdoor moet rijden, ook wanneer er in geen velden of wegen een afslag te bekennen is.

Nee, de stratenmakers in Tilburg Centrum zijn de schuldigen. Want wij kunnen er toch niks aan doen dat we de voetgangers van het trottoir afrijden omdat zij zo nodig nieuwe stenen aan het leggen zijn.
We gaan toch zeker geen 50 meter omrijden!

Dat die blauwe vakken in de stad te klein zijn voor alle fietsen en scooters is niet onze schuld. En dat de Afac dan net die ene fiets meeneemt die jij er zojuist buiten het vak hebt gezet omdat je zelf niet in dat parkeervak paste.
Boeien…

En dat er al dagenlang een zak met rommel op het stationsplein blijft liggen die niemand opruimt tot een snuggere voorbijganger een verdacht pakketje meldt bij de ordehandhavers en dat daarom een explosievendienst uitrukt.
Daar bemoeien we ons ook als ondernemers rond het Centraal Station niet mee. Iemand anders heeft die zak daar neergegooid, die ruimen wij toch zeker niet op. Dat moet een ander maar doen.

En dat hondenliefhebbers hun beesten naar de kuiten van fietsers laten happen, dat lossen we toch gewoon op door een hek van 500 meter te bouwen in plaats van die honden normaal aan de lijn te houden.
Daar controleren we al lang niet meer op.
Trouwens, die beestjes mogen immers zo nu en dan toch ook wel eens een beetje lol hebben. Het zijn immers voor ons net onze kinderen. En katten kunnen ook vrij rondopen en overal poepen.

Nee, die eikenbladeren in de straat laten we lekker liggen.
Die rotzooi van de beuk en de Els ook trouwens. Dan verstopt die afvoerput maar. Kunnen wij niks aan doen.
Als de gemeente het niet opveegt, doe wij het zeker niet.
Ligt trouwens vast stront onder.

Net als straks wanneer er sneeuw valt.
Ik ga toch zeker de stoep niet vegen. Doen de buren ook niet.
Verder houden we deze winter de gordijnen open. Met de nieuwe feestverlichting in de stad kunnen we het licht binnen lekker uitdoen.
Wel koud, trouwens.
Misschien toch maar dichttrekken? Kunnen we ons ook niet ergeren.
Of nee, dan ziet niemand onze kerstboom….