Boemel – “Kom alsjeblieft weer praten”

“Er is veel gezegd via social media en daar kan ik wel overheen stappen. Kom alsjeblieft weer praten, want ik wil niet dat de Boemel weggaat uit de Spoorzone.”

Met deze woorden beëindigde wethouder Berend de Vries het telefoongesprek dat ik met hem voerde naar aanleiding van de vragen die we hadden gesteld over de ontstane situatie rond de Boemel in de Spoorzone.

Donderdag 15 februari 2018 kwam het bericht van Gerard Korthout, ondernemer van Theater de Boemel in de Spoorzone met het besluit in de openbaarheid dat de Boemel gaat stoppen met de openbare, live muziekevenementen en alleen nog verder gaat met besloten feesten en partijen. Dit bericht plaatste hij op Facebook, waar direct veel verdrietige en boze reacties op kwamen van trouwe bezoekers.

De directe aanleiding was het stuklopen van de gesprekken met de Gemeente Tilburg, in deze wethouder Berend de Vries, die al sinds de zomer van 2017 gaande zijn. En breder gezien al bijna vier jaar duren, zolang als de Boemel inmiddels bestaat. Gerard Korthout is zeer teleurgesteld hierover en kan het niet langer opbrengen om nog langer door te gaan zonder de zekerheid van afspraken. Hierbij zou er ook een financieel tekort zijn ontstaan in de Spoorzone.

Om de huidige situatie te begrijpen is het nodig om even terug te kijken. In 2011 werd door de gemeenteraad het Masterplan Spoorzone vastgesteld. Dit plan was samen ontwikkeld met bouwer VolkerWessels, dat daarvoor de werkmaatschappij SDK had opgericht. Kort samengevat hield dit plan in dat alle gebouwen in de Spoorzone zouden worden afgebroken en dat er nieuwe gebouwen voor in de plaats gingen komen voor Fontys en voor kantoren.

In 2014 werd er inmiddels heel anders over dit Masterplan gedacht. Niet alleen de Tilburgers, maar ook bij de gemeente – er waren gemeenteraadsverkiezingen en er kwam net een nieuw College en een nieuwe raad – vonden dat er meer waardering moest zijn voor cultureel en industrieel erfgoed en dat daarom oude gebouwen moesten blijven behouden en bovendien: de schuldencrisis had wel duidelijk gemaakt dat kantoren verhuren niet meer erg kansrijk zou zijn.

Deze nieuwe inzichten hadden tot gevolg dat de overeenkomst met VolkerWessels moest worden opengebroken en helemaal opnieuw moest worden uitonderhandeld. Hiervoor moest ook (opnieuw) onderzoek gedaan worden naar noodzakelijke dingen als veiligheid (ten opzichte van het spoor), parkeermogelijkheden en stedenbouwkundige zaken. Dit proces heeft tot en met december 2017, dus drieënhalf jaar geduurd.

Terwijl dit onzekere proces liep, kon er niks anders in de Spoorzone dan de gebouwen verhuren, of laten verhuren via Wallas en later via Smederij Spoorzone B.V. dat voorheen Mundial Productions B.V. heette. Gemeente Tilburg kon vanwege de onderhandelingen met VolkerWessels geen enkele afspraak maken met of toezegging doen aan huurders in de spoorzone. Dit is dan ook de reden dat de gesprekken met Gerard Korthout steeds werden uitgesteld en niet tot een resultaat kwamen al die tijd.

Nu er eindelijk een nieuwe overeenkomst ligt met VolkerWessels, moet de gemeente Tilburg weer een nieuwe ‘stedenbouwkundige visie’ opstellen, die naar de raad moet worden gestuurd voor goedkeuring. In dit plan, deze visie zal ook worden opgenomen dat het pand waar de Boemel nu zit – hal 76 – niet zal worden afgebroken. (Oorspronkelijk zou dat wel gebeuren.)

Financieel tekort
Ondertussen wil wethouder Berend de Vries juist wel graag dat de Boemel in de Spoorzone blijft, juist omdat het een meerwaarde is voor zoveel mensen. De huidige huur is echter niet dekkend voor de kosten en een veel hogere huur vragen is evenmin een welkom idee. Dat is ook de reden dat de huidige onderverhuurder – Smederij Spoorzone B.V. – veel servicekosten in rekening brengt.

Maar het voorstel van Gerard Korthout om het pand casco te huren en zelf te zorgen voor onderhoud en reparaties, is volgens de wethouder bespreekbaar en mogelijk. Echter, de gemeente is niet van plan om het pand te verkopen, omdat er dan geen grip meer is op het eigenaarschap van panden als het weer zou worden doorverkocht.

Een financieel tekort in de Spoorzone is er niet, volgens de wethouder. De ontwikkeling van het gebied beslaat een slordige 25 jaar, waarin al tevoren is rekening gehouden met het feit dat zo’n langdurig project nou eenmaal geld kost. Wel is de bedoeling om over een jaar of 10, als de ontwikkelingen in de Spoorzone helemaal klaar zijn, op ‘0’ uit te komen, dus zonder verlies of winst. “Op dit moment is het beeld dat het lukt en zijn er geen tekorten waar geen rekening mee gehouden was.”

Buiten concerten en terras
Voor de Boemel is het van wezenlijk belang om ook buiten muziekoptredens te kunnen organiseren. Voor twee derde wordt daarmee de kost verdiend. Ook hierover zijn problemen gerezen, de eerste keer toen buurman en onderverhuurder De Smederij een klacht indiende op de eerste zaterdag van de Tilburgse Kermis en de Boemel noodgedwongen dicht moest.

Berend de Vries legt uit dat dit te maken heeft met klachten uit de wijk Theresia en nieuwe regels die de gemeenteraad vervolgens gemaakt heeft voor evenementen in de Spoorzone. De buurt baalde van de geluidsoverlast, met name van de grote festivals die in de Spoorzone plaats hebben zoals Woo Wah, Mundial en dergelijke. De raad heeft daarop besloten dat er minder evenementen mogen worden georganiseerd met versterkt geluid, om de buurt tegemoet te komen.

Echter, onversterkt muziek maken mag altijd en daarvoor hoeft niet eens een vergunning te worden aangevraagd. Inmiddels heeft de gemeente een aanvraag in behandeling voor de uitbreiding voor het terras en daar wordt ‘niet onwelwillend’ naar gekeken. Ofwel: die vergunning gaat er wel komen.

De conclusie mag zijn, dat de Boemel niet dicht hoeft en dat er nu einddelijk wél afspraken gemaakt kunnen worden. En volgens de wethouder kunnen dat zelfs ‘als/dan-afspraken’ zijn. Afspraken die nu al gemaakt worden en vooruit lopen op het besluit dat de (nieuwe) gemeenteraad dit jaar gaat nemen.

Deze afspraken maken kan alleen maar als iedereen bereid is om (weer) met elkaar te praten.