Rolstoelonvriendelijke stad

Gastbijdrage van Hetty van Beek, Binnenstadsbewoonster sinds 1982.

Al geruime tijd begeleid ik onder andere mijn nicht uit Helmond die met haar elektrische rolstoel nog zelfstandig reist, ondanks haar slechter wordende zicht.
Zeker op dit moment komen wij werkelijk onmogelijke situaties tegen wanneer we vanaf het station naar de Mariastraat wandelen.

Het begint al bij het station waar alles grijs is, vele trappetjes en gemengd fiets- en looppad. In de Stationsstraat staan de trottoirs regelmatig vol met geparkeerde auto’s, zelfs politiewagens, opengebroken wegdek (waar niet in de stad) en op dit moment hekken vanwege de verbouwing bij de voormalige galerie Cocon, om van de toer via de Langestraat maar te zwijgen.

We waren al vanaf de stations-oversteek op straat gaan lopen maar aangezien er auto’s kwamen moesten we toch weer op de stoep ter hoogte van TIWOS. Dat ging prima, tot we aan dat hek kwamen en we terug moesten omdat er geen afrit is en het trottoir te hoog. Een hele toer.

Bij de Koninklijke Harmonie de stoep af en dus toch maar weer over straat verder. Dankzij vriendelijke fietsers kon mijn nicht de onhandige op- en afritjes van de Tuinstraat vermijden en verder gaan op de weg in de Nieuwlandstraat, waar ze ter hoogte van kapper Faz weer op de stoep kon komen, ikzelf bleef maar even op straat lopen.

We konden redelijk veilig de Mariastraat indraaien maar tja, het was dinsdag dus vanwege alle containers en een bakfiets op de hoek maar weer de straat op, tot het opritje en weer het trottoir op tot aan mijn huis.

En dit was bij daglicht! De weg terug was bij schemering, dus ga maar na wat dat doet.

Ik herinnerde me weer dat ik ruim 34 jaar geleden een klacht had ingediend bij de gemeente Tilburg vanwege soortgelijke problemen, maar toen moest ik met mijn baby in de kinderwagen vanaf de Mariastraat naar de Primus van Gilsstraat lopen, waar toen het consultatie bureau was. Ook dat was een rampentoer vanwege de toen nog smalle stoepen vele vrachtwagens en bestelbussen, containers enzovoort.

Vanwege mijn eerdere werk met gehandicapten en blinde mensen ergerde ik me aan de beperkte en zelfs gevaarlijke looproutes in Tilburg. Ook herinner ik me dat ik bij de eerste herinrichting van onze binnenstad in 2002, commentaar had geleverd op het ontwerp van de nieuwe trottoirs, die naar mijn mening gebruikt gingen worden als laad-, los- en parkeerplaats.

Ik vond dat de stoepen hoger moesten en kleine op en afritjes goed beloopbaar moesten zijn voor onder andere rolstoel- en rollatorgebruikers. Welke ambtenaar toezegde dat we dan 2 cm verhoging zouden krijgen (dit was immers een inspraak mogelijkheid) en er mij vervolgens sussend toesprak weet ik niet meer maar ik kreeg gelijk en niet hij!

Terug naar mijn nicht, die erg graag onze Lochal bezoekt. Helaas moet zij, om er te geraken, vanuit het station via de Spoorlaan naar de onderdoorgang bij de Willem II-straat rijden en dan de hoek om en het hele eind terug zodat ze uiteindelijk daar binnen kan komen. Want onze stadsarchitecten hebben een prachtig ogende ‘trappen weelde’ gecreëerd aan het Johan Stekelenburgplein zodat het voor mensen zoals zij, mensen met kinderwagens, rollator of slecht ter been zijnde een onmogelijke opgave is om er te komen via de achterzijde van het station, wat toch veiliger en dichterbij is. Hoe is dit toch mogelijk! Een kind kan bedenken dat er minstens één schuine oprit had moeten komen.

Tot mijn stomme verbazing zie ik nu hetzelfde ontstaan bij ons gloednieuwe stadhuis bij het stadhuispleintje. Jawel hoor, weer een ‘trappen weelde in stemmig grijs’, en een enorme omweg voor wie niet enkel op twee voeten kan lopen.

Kan het stadsbestuur niet eens samen met de stadsontwikkelaars een weekje verplichte rondgang in rolstoel en met rollator worden opgedragen, zodat zij zelf ervaren wat deze ontoegankelijke en zeer onvriendelijke straatinrichting van onze stad teweeg brengt voor onze mindervalide medeburgers en de oh, zo gewenste bezoekers van deze schoonste stad van het land?