Pieter Bon – “De Stad Vermoedt Iets”

Op 8 december verschijnt het nieuwe album van Pieter Bon, ´De Stad Vermoedt Iets`. Het album verschijnt deze keer ook op vinyl.

Vijf jaar geleden spraken we met Pieter Bon, over zijn verleden bij MAM, zijn  projecten daarna en de Top1000 aller Tilburgers. Tijd voor een update met deze muzikale duizendpoot die al bijna 40 jaar met muziek bezig is.

We spreken elkaar op een regenachtige dag in RAW in de Spoorzone. ” Goh, moet je zien, mijn achternaam boven de deur,” wijst Pieter naar boven bij de ingang.  “Best apart”. Een grote lichtreclame met de letters ‘B O N’ hangt boven de uitgang. “Geen idee wat BON hierboven de deur betekent.”

–Wat is er bijzonder aan je nieuwe album.?
Pieter denkt even na. “De manier waarop we aan het album hebben gewerkt was voor mij in ieder geval bijzonder. Voor het eerst met ‘hard rock’ producer Jan Bijlsma. Daardoor hadden John Nuyten, mijn vaste gitarist, en ik een andere rol dan de vorige twee albums: ‘Iedereen Klopt’ en ‘International Drive’ die John en ik zelf produceerden. Ik was erg nieuwsgierig wat er zou gebeuren als je hard rock met mijn teksten en zang zou combineren.”

” Jan Bijlsma is ex-bassist van Vengeance en nu van The Last Element. Het was even wennen maar het is door de inbreng van Jan een stevig album geworden.  Jan bracht hele andere ideeën in dan John en ik van elkaar gewend waren. Daarnaast was Jan natuurlijk ook een soort coach voor me. Hij liet me de zangmelodieën vooral zelf zoeken waardoor ik zong wat het beste bij mij past, wat ik het liefst zelf voor zang wou willen horen.”

“Jan zei dan ook bij de opnames ‘Ik wil vooral jou horen’.  Ik heb nog nooit zo ontspannen een album ingezongen. Elke sessie was een feest. Dat is de kracht van Jan, mensen op hun gemak stellen.”

“Voor elk lied hadden we ook een andere creatieve aanpak. Het eerste lied dat we opnamen, ‘Hoe Zoeter Kan Het Zijn’. is de optelsom van Jan en mij. Daarna hebben we steeds andere elementen toegevoegd. Bij sommige nummers hebben we John Nuyten en Maarten de Rooij als co-writers voor de muziek gevraagd en op die tracks mee laten spelen.”

“Bij ‘Dadida Danst’ was de basis de straatgeluiden die ik in Denver, Colorado met mijn iPhone heb opgenomen. De tekst is ontstaan naar aanleiding van een wandeling door New York met muzikant Bob Gaulke die me vorig jaar meenam naar kunstenaars, muzikanten en filmmakers in die stad. Ondertussen schoten telkens tekstflarden door mijn van hoofd van mijn muziekhelden: Patti Smith, Lou Reed, Laurie Anderson en The Stones. Die bezing ik dan ook in dat vertellied.”

“Bij ‘Vergetelheid’, een co-write met bassist Maarten de Rooij heb ik ‘Richard’ van Léo Ferré als uitgangspunt genomen, Maarten heeft er iets heel anders van gemaakt maar de ‘feel van Léo Ferré hoor ik er nog steeds in. En zo kent elk nummer van ‘De Stad Vermoedt Iets’ een ander vertrekpunt.”

–Vijf jaar geleden besloot je het interview met vijf plannen voor de toekomst, zullen we die punten even nalopen? “Ja prima” antwoordt Pieter.

–Een nieuw album maken. “Ja, dat heb ik daarna gedaan. Met John Nuyten heb ik in 2013 ‘International Drive’ gemaakt, waaronder de nummers ‘Harder dan zij’ en ‘Zat het zo’. ”

Pieter mijmert: “Ik had al vanaf 1977 de behoefte om muziek te maken en op te treden. Dat heeft me nooit meer losgelaten. Laatst stonden Tom America en ik naast de kist van Ad van Meurs, van The Watchman. Ad heeft meer dan veertig jaar gebuffeld in de muziek en is veel te vroeg overleden. Tom en ik zijn nog steeds bezig. Muziek maken is een levenspad dat je af loopt. Het is een ‘reason to life’, dat niemand je kan afnemen. Ik vind het bijzonder om, als je lang in dezelfde stad woont, met de mensen die je goed kent, samen ouder wordt in die stad. Maar goed, wat was mijn volgende plan, vijf jaar geleden?”

–2) Samenwerking met Jan de Wilde”.  “Heb ik dat zo gezegd?”

“Ik had toen net een duet opgenomen met Jan de Wilde, daar was ik nog helemaal vol van. Er is een mini docu van die opnames gemaakt. ”

“Jan de Wilde is een grootheid in Vlaanderen. Ondanks zijn leeftijd toert hij weer. Hij verdient een monument. Een samenwerking is er nog niet van gekomen, maar ik ga nog wel eens naar zijn optredens en we hebben nog steeds contact met elkaar. ”

–3) Schrijven van een dichtbundel. “Ah, vijf jaar geleden was dat misschien meer actueel dan nu. Toen waren er in de jaren daarvoor drie dichtbundels van mij verschenen. In praktijk betekent dit nu dat ik zoveel mogelijke poëtische teksten schrijf die ik ook kan zingen.”

–4) Uitbouwen projecten bij Academy for Creative Industries bij Fontys. “Ja, dat is zeker gerealiseerd. We zijn als ACI enorm gegroeid zowel wat betreft projecten , internationale samenwerkingen en in studentenaantallen. Ik heb in maart afscheid genomen van Fontys omdat ik alles gerealiseerd heb wat ik daar wilde doen. Het was klaar voor mijn gevoel en ik wilde aan iets nieuws beginnen.”

–En tot slot het oprichten ‘The University of Lessons Learned.’  Even een stilte, en een glimlach. “Daar zit ik nu middenin, eigenlijk. Ik werk aan een platform waar studenten kunnen leren om met het begrip ‘duurzame ontwikkeling’ aan de gang te gaan en tegelijkertijd kunnen meewerken aan de realisering van de 17 Sustainable Development Goals,  17 doelstellingen,  zoals die door de Verenigde Naties zijn opgesteld. De ‘lessons learned’ uit het verleden zouden moeten voorkomen dat de huidige generatie jongeren op dezelfde manier doorgaat om de aarde ‘op te stoken’ zoals vorige generaties dat gedaan hebben.”

“We moeten een aantal enorme problemen oplossen en daarmee bedoel ik niet alleen de klimaatproblematiek, zodat de aarde leefbaarder wordt en blijft, en voorbereid is op die 9 miljard mensen die er gaan komen. Die doelstellingen moeten in 2030 gerealiseerd zijn. Dus werk aan de winkel, lijkt mij, ook in het onderwijs. ! ”

Hieronder de videoclip van het nummer ‘De Stad Vermoedt iets’.