Verblijfsbelasting

Het zijn van die gedachten die je krijgt als je door de stad wandelt of fietst. Achter een bureau kunnen mensen allerlei plannen bedenken, maar toetsen of dat zal stroken met de praktijk van alledag is er vaak niet bij.

De herinrichting van onze stad bijvoorbeeld. Dat leek een goed plan: we tekenen een cityring, tweebaans en daarna in het centrum van Tilburg met de klok mee rondjes rijden. Bij de opening van die ring riep de toenmalige VVD-verkeerswethouder: dit hebben we niet bedacht om langzaam te rijden. Dus presenteerde hij een race-spel waarmee Tilburgers op de computer over de
ring konden scheuren.

Een paar jaar later ging ook de Brokxlaan open: twee keer tweebaans. Om nog sneller door de stad te kunnen rijden. Het was tweemaal niks en dus gaan we nu miljoenen euro’s door een afvoerputje spoelen om deze ongelooflijk stomme plannen te repareren met een net zo stomme oplossing: de onoverzichtelijke grijze parkring waarop de hele dag auto’s in een rij staan.

De afgelopen jaren heeft geen enkele bestuurder gehoor gegeven aan de oproep om gewoon na decennia de Heuvelring weer af te sluiten voor doorgaand autoverkeer. Zodat Tilburg een mooie groene oase voor de St.Jozefkerk kan aanleggen, we geen verkeersregelaars nodig hebben tijdens
de zaterdagmarkt en automobilisten, net als tijdens kermisweken, optochten, Ten Miles of het Levenslied, niet van noord naar zuid door de stad rijden. Daarover denk ik na tijdens het wandelen en bij de aanblik van al dat stilstaande blik op de ring.

Zoals ik ook nadenk over al die daklozen en arbeidsmigranten, waarover nu ook het Brabants Dagblad gaat publiceren. Over Pavel, de voetballende Pool, over mensen als Dianiz, uit Litouwen, Mihai uit Roemenië en Jacky of LI-Mi. Al die mensen, wel of niet verslaafd, kom ik wel eens tegen. Veel Tilburgers zie ik dan met een grote boog, uit schaamte of angst, om deze medeburgers heen lopen.

Elke vrijdag nestelen enkele arbeidsmigranten zich onder een viaduct langs het kanaal, matje en eten achter op de fiets, slaapzak in een tas aan het stuur. De werkweek zit er voor hen op en meer uren bij het uitzendbureau hebben ze nog niet. Op maandag gaan ze weer eens kijken, en dan wellicht is er een baantje met een kamer voor een paar weken.

De vergelijking met de verkeersstromen in Tilburg wringt, maar op een enkel punt is die toch te maken. Want dit probleem speelt namelijk óók al vele jaren, zonder dat daar werkelijk iets structureels aan is verbeterd.

Ja, er mochten aan Polen minder kamers verhuurd worden in woonwijken, ja, de werkgevers werden aangesproken op goede huisvesting, ja, de contracten met uitzendbureau’s werden bekeken en hotels mochten langdurig kamers gaan verhuren. Aan de randen van de stad werden ‘Polenhotels’ gebouwd.

Dit college heeft, bij monde van een andere VVD-wethouder, achter een bureau ten stadhuize bedacht ‘verblijfsbelasting’, voorheen toeristenbelasting, te willen heffen voor hier gestationeerde buitenlandse werknemers. Daarmee zou het nu nog niet gedocumenteerde los-vast personeel wellicht te verleiden zijn zich wel te laten registreren, zodat zij in de gemeentelijke administratie kunnen worden opgenomen en voor hen nog niet bestaande huisvesting op de krappe woningmarkt kan worden geregeld.

Grof geschat telt Tilburg ruim 2000 daklozen en tussen de 20.000 en 30.000 arbeidsmigranten.
Een oude leus van kerk en industrie in Tilburg luidde: ‘Als wij ze dom houden, houden jullie ze arm.’ Dat betrof textielarbeiders.

Veel daklozen zijn arm en verslaafd, of hadden op enig moment botte pech. Arbeidsmigranten krijgen regelmatig het advies zich nergens in te schrijven en ontvangen hun weekloon contant om een deel daarvan direct via money-transfer naar de achterblijvers in hun thuisland te sturen. Met enig geluk, zo zag ik, delen ze samen een kamer, waarbij de ‘dagploeg’ het matras opgeeft voor een collega uit de ‘nachtploeg’. Om de week.

Ze zijn niet dom, maar ontvangen geen krant of gemeentelijke post, het zijn wel vaak arme donders die worden uitgebuit door het grootkapitaal zoals dat al decennia het geval is met minderbedeelden.

Ik schat in dat geen van hen of hun bazen ‘verblijfsbelasting’ zal betalen.