(Was) Van Tilburg

Gastbijdrage van Hans Rube, journalist en burgerraadslid voor de PvdA.

Onze favoriete winkel in het centrum gaat dicht.
Zomaar. Zonder aanleiding. Niet failliet of zo. Niet omdat er te weinig omzet wordt gedraaid. Verre van dat, het loopt beter dan ooit. Gewoon, omdat de eigenaar de winkel wil sluiten.

De hele binnenstad huilt mee met Nol, de gouden oude trouwe doe-het-zelf hulp waar we decennia lang op konden vertrouwen voor het zagen van een kastdeur, een plankje op maat voor de keuken, of als het nodig was maakte hij op maat een ombouw voor de verwarmingsplaat in de kamer.

CvT aan het Onze Lieve Vrouweplein dus. De enige doe-het-zelf waar je nog schroeven per gram kunt kopen, of een moertje. Net helemaal opnieuw ingericht.
De aankondiging in coronatijd dat het personeel op straat wordt gezet per 1 juli kwam voor ons allemaal als een schok. Honderden mensen in de omgeving sparen punten, voor bijvoorbeeld een gratis stuk gereedschap.

De nieuwe folders zijn net binnen, maar niets daaruit mag het personeel nog bestellen bij de leveranciers kreeg een van de vaste klanten afgelopen week te horen toen ze iets wilde laten komen uit de brochure. Sterker nog, eigenaar Bas van Tilburg en zijn broer houden het sluiten van hun zaak nog liever helemaal stil.
Anders worden we allemaal boos. Samen met al die klussers die daar
wekelijks hun materiaal laten zagen en voorbereiden.

De familie Van Tilburg is van vader op zoon eigenaar van het bedrijf. Samen zijn de huidige directieleden zich gaan begeven op het pad van projectontwikkeling en onroerend goed exploitatie. Menig pand op Korvel is eigendom van een van de vele bv’s, beleggingsfondsen, stichtingen en welke constructie Van Tilburg daarvoor ook heeft bedacht.

‘Onze rijke historie vanaf 1937 spreekt voor zich en de vestiging op het Onze Lieve Vrouweplein is al meer dan 75 jaar een vertrouwde naam in Tilburg en omstreken’, laat Van Tilburg nog steeds (terecht) op de eigen website weten. En verder: ‘We willen ons echt onderscheiden van alle andere zaken uit de branche. Dat doen we door beter te zijn in product, in advies en in service. En dit zijn bij CVT geen holle kreten, wij geven hier echt inhoud aan. Het beste bewijs daarvan is dat wij producten en service bieden die u nergens anders kunt kopen.’

Als nieuwsgierig journalist heb ik me een aantal jaren geleden eens maandenlang verdiept in het reilen en zeilen van de familie Van der Valk. Gespit in dossiers van de Kamers van Koophandel van Alphen aan de Rijn tot in Zwitserland en Zuid Frankrijk.
Een web aan BV’s, Vof’s, AG’s, Administratiekantoren, stichtingen was door de twee broers Gerrit en Arie gespannen om de fiscus te omzeilen.

Het voert natuurlijk te ver om de in Moergestel wonende Van Tilburg met Gerrit te vergelijken, maar het aantal inschrijvingen van administratiekantoren, investeringsmaatschappijen op diverse adressen en beheer firma’s in Amsterdam kunnen vanwege allerlei in-en uitschrijvingen een minuscule vergelijking met Falkenhorst AG desondanks wel doorstaan.

Bas van Tilburg wordt in Tilburg geroemd om zijn maatschappelijke betrokkenheid. Bestuur van het Festival van het Levenslied en ambassadeur van het Inloophuis aan het Wilhelminapark. Daarom begrijpen we hier helemaal niets van. Het is een regelrechte smartlap. Een tranentrekker van de bovenste plank, ‘huilen lijkt voor ons te laat’.

Een fijne zaak sluiten, die goed loopt en in deze tijd binnen nauwelijks twee maanden je personeel op straat knikkeren terwijl bij jou de tienduizenden euro’s aan huurpenningen van alle kanten blijven binnenstromen. We hadden met alle vaste klanten Nol op 5 december bij het bereiken van zijn pensioen willen uitzwaaien. Dan heeft hij er meer dan 50 jaar in loondienst opzitten, waarvan 47 bij Van Tilburg. Ik gun hem dat het UWV hem zo vlak voor zijn pensioen zijn rechtmatige 47 extra maandsalarissen niet laat mislopen.