Geen geheim van de Smid: D’n Opstoet

Columnist John Smid heeft een mening. En daar maakt hij geen geheim van. Maandelijks spuwt deze Tilburgse ondernemer zijn gal.

Zondag 11 januari was het “waoges louwe”. Vrij vertaald: “wagens kijken”. De rechtgeaarde carnavalsvierder weet wat ik bedoel. Voor de overigen, de azijnpissers leg ik het nu uit.

Veel carnavalsverenigingen, maar ook particulieren, bouwen inmiddels al bijna een jaar aan een praalwagen voor de carnavalsoptocht, die op zondagmiddag door het centrum van Tilburg zal rijden en aldaar aanschouwd zal gaan worden door het plaatselijke publiek. De bedoeling is, elkaar een spiegel voor te houden en de sleutelwoorden zijn dan ook “satire en zelfspot”. Alles mag dan en sommige vooraanstaande personen kunnen hun persiflage dan gadeslaan tijdens deze toer. De optocht moet een beetje een afspiegeling zijn van de samenleving.

Daarom kon ik mezelf niet aan de niet aan de drang onttrekken om te participeren in dit evenement. Een overvloed aan ideeën ontsproot spontaan aan mijn gedachten. Het was kort dag, ik was het me bewust, edoch de mensen die ik op het oog had, waren snel gebeld. Bijna iedereen zei “ja”. Ik moest nog wel even vragen aan Marc mijn compagnon (die me steevast zijn “partner” blijft noemen), of hij me kon missen, maar hij verzekerde me, dat dit toch wel belangrijker zou zijn als onze glossy TILLYWOOD MAGAZINE. Hij houdt ook wel van een goeie grap, dus dan verschijnen we maar en week later met ons blad…

De eerste praalwagen, niet te verwarren met de Paarlwagen, wilde ik zelf bemannen. Verkleed als bankier en omringd door een roedel tochtige hoeren. Ikzelf natuurlijk verkleed in het verplichte driedelige “krijtstreepje” met heel veel verborgen zakken. Overvolle zakken! Die puilen dan uit van het papieren geld. Voor de derivaten heb ik dan een apart rugzakje. Mijn hoedje laat ik die dag thuis. Onderhand lach ik keihard naar het sneue volk onder mij, langs de kant van de weg.

Voormalig bestuursvoorzitter Pietje Moerland van de RABO wilde bij mij op de wagen. Piet moest in 2013 het veld ruimen in verband met de Libor affaire, maar wilde best nog effe invallen voor een klein bedrag. Met een tonnetje of twee redden we het wel vermoed ik, hoewel we nog wel wat van Pietje tegoed hadden. Maar goed… Piet trapt aan de achterkant van de wagen personeel buiten, die er dan voor weer opstappen. We moeten de drieduizend halen dit jaar om onze bonussen voor dit jaar veilig te stellen. Moet lukken in een uurtje of drie. Let wel, dit gebeurt natuurlijk allemaal niet echt, het is persiflage en satire. Dit is carnaval! Dit is natuurlijk een symbolische actie. Met Piet is het altijd ouwe jongens krentenbrood en altijd lache. En natuurlijk zijn we niet meer boos op hem, nooit geweest ook, want we wisten er allemaal van, maar dat mochten we toen natuurlijk niet laten blijken. Piet had zijn integriteitscursus nog niet gedaan, dus wat wil je…

Op diezelfde wagen heb ik achterin een fictieve gevangenis laten maken met daarin een paar zwarte pieten. (niet te verwarren met Antillianen). Deze lieverds dachten nl. (zogenaamd) mijn bank te beroven, maar hadden zich niet goed laten informeren. Mijn bank was al beroofd door mij met mijn andere bestuurders en commissarissen, dus ze waren te laat. Rijkman Groenink (naam echt niet verzonnen) was ze net even voor bij de ABN/AMRO met zijn bonus van 34 miljoen. Dat was echt lache toen. Die overvallers hadden gewoon een baantje moeten nemen bij ons, dan hadden ze alles ongestraft kunnen jatten. Op onze wagen ben ik ook commissaris bij de ABN/AMRO. Er staat ook een bureautje op waar ik papieren teken. Let wel, u ziet me niet lezen, alleen maar tekenen. Alleen dáár werd ik voor betaald en niet voor lezen. En ik trek dan een nieuw kostuum aan op de wagen want de naden begonnen te scheuren. Weer hilariteit alom!

Let op, dít wilde ik dan tot uitdrukking brengen op de volgende wagen! Stel je even voor: Mark Rutte…, die wilde ik dan laten zwaaien met briefjes van 1000 Euro, die Mark één dag voor carnaval beloofd had aan iedereen, die zou komen kijken, anders mocht ie niet meedoen. Hij houdt zich dan natuurlijk niet aan deze belofte, en deze briefjes zijn dan ook vals, maar anders wordt hij het volgende jaar niet gekozen tot Prins Carnaval. Het vlaggetjeszwaaiende gepeupel, dat niet zeker is of het toevallig Prinsjesdag is, want zo dom is het volk, moet dit vals geld dan weer inleveren bij de volgende praalwagen. Zij hadden er al rekening mee gehouden en lachend doneren ze de valse briefjes weer terug aan de dienstdoende minister van financiën, Dijsselbloem. Hilariteit alom weer! Ja, met Mark en Jeroen kun je echt lachen, als je die twee hun gang laat gaan… Ik moet eerlijk toegeven, dat dit niet mijn idee was, maar een ideetje van Mark zelf. Kun je écht lachen! En onderwijl roeptoeter ik dan: “GEEN CENT NAAR GRIEKENLAND” en “HANDEN AF VAN DE HYPOTHEEKRENTEAFTREK !”, zei hij ook nog gierend. Toen ik hem belde en mijn plannen ontvouwde barstte hij in proesten uit aan de andere kant van de lijn. Diederik, waar hij juist mee zat te lunchen, moest Mark vanonder de tafel uittrekken en kalmeren. Toen Didi hoorde waar het over ging werd hij stikjaloers. Hij belde me één minuut later al terug dat hij ook mee wilde doen, maar ik had hem bij deze ronde eigenlijk niet meer ingepland. Mark ook niet overigens. Dijsselbloem wel, die had alleen als voorwaarde, dat hij niet wéér gepasseerd zou worden, maar ik legde hem uit, dat dit een optocht is en dat er niet gepasseerd kán worden. Al morrend stemde hij er toen toch mee in.

Daarachter een wagen met verschillende leden van ons koningshuis. Met aanhang! Koning Pils samen met zijn mooie allochtone vrouw op een wagen, dat ik een schip laat uitbeelden. Een zinkend schip, want onze koning weet verdomd goed, dat het sprookje van een zelfbenoemd koningshuis met erfopvolging niet meer anno 2015 is, en momenteel alleen nog maar bestaat uit doorgefokte adel. Het water staat hen dan zogenaamd aan de lippen. Zelfs de Bilderbergjes, huisvrinden van de Oranjes, konden hen dan niet meer redden. Zoiets, begrijpt u? De schoonvader van onze koning, de fijnbesnaarde Zorreguietta, roept dan naar het verdrinkende gezelschap, dat hij alleen maar verstand heeft van mensen in het water flikkeren en niet van ze eruit hijsen. Dit wordt ook lachen, let maar op! Ook onze eveneens fijnbesnaarde prinsesjes Marijke en Irene staat het water aan de lippen want door ingewikkelde constructies en BV-tjes via de ouderlijke woning op Soestdijk, waar ze geen zak meer te zoeken hadden, ontweken ze dan jaren de belastingen. Is misschien iets te ongeloofwaardig, en natuurlijk ook niet waar, maar kom op, het is carnaval! De belastingdienst was er dan zogenaamd achter gekomen en had, zoals bij ons te doen gebruikelijk, een fikse boete geëist. Het volk moest natuurlijk wel gewoon betalen en zij dus ook, want dat is de wet. Op de acht buitenechtelijke kinderen van Bernhard na wilde ik dan toch nog iedereen laten redden. Let wel, dit van die buitenechtelijke kinderen is allemaal maar fictief. Dit is natuurlijk niet echt gebeurd, dat zou een schande zijn! Dit is alleen maar satire…… En ikzelf en het Koningshuis, maar vooral ikzelf, willen hier natuurlijk niet door in de problemen geraken.

Daaropvolgend wilde ik een wagen laten rijden met daarop een opengetrokken blik pornoverpleegsters, die deze oplegger dan een uitstraling moeten geven van een Alzheimerkliniek. Hier wilde ik dan een soort van glazen huis van maken, om alles wel heel transparant te houden. Dus geen folie voor de ramen, iedereen mag alles zien. Het moet natuurlijk wel satire en persiflage blijven. Op pluche zetels plaats ik dan verscheidene vooraanstaande bobo’s met geheugenverlies. Lieden, die bijvoorbeeld door geheugenverlies niet meer weten, hoe ze aan hun miljoenen zijn gekomen. Onze burgemeester Noordanus, die echt niet meer wist waar hij zijn handtekening onder had gekwast. Hij tekende blind dus die zetten we dan een zonnebril op, of zoiets, ben ik nog niet helemaal uit. Om elke 500 meter zal Peter een polonaise inzetten op deze oplegger, direct gevolgd door de Heer Staal, die speciaal hiervoor uit overvliegt vanuit zijn paupersvilla op Bonaire. (of hij zijn bonnetjes van deze reis in mocht leveren bij onze organisatie) Hij vond dan wel, dat deze kar moest worden getrokken door de huurders van woningcorporatie VESTIA óf door een Maserati).

Na nog wat woningcorporatiegajes laat ik dan Oud-minister van financiën Gerrit Zalm de hossende meute breed lachend sluiten. Zalm heeft een jaar of veertien geleden onze gulden aan de EURO voor 10 % te weinig verkocht. Bewust. De clown kreeg later een topbaan bij Dirkjes DSB-bankje, want ook met die Zalm kun je lachen, reken maar! Dirk was eerst politieagent, dus hij wist hoe je veilig moest frauderen met zijn bankje. Dirk wil er zelf wel bij zijn, maar het zou kunnen, dat hij even ergens vastzit liet hij me weten, maar hij doet zijn best. Anders regelt Opstelten wel een dagje vrijaf. Die heb ik laatst ook geholpen met een paar zwarte Polen voor het winterklaar maken van zijn tuin, dus ons kent ons hé…

Misschien, dat het leuk is voor het volk, dat Hans Smolders, verkleed als een sherrif, klaarstaat om onze burgervader met pek en veren besmeurd ons dorp uit te jagen, puur als metafoor. Van dit soort humor houden wij bij ons thuis.

Nederlandse Bankdirecteur Noudje Wellink is er zeker bij, want hij laat zijn “Maatje Zalm” (ook een te gemakkelijke woordspeling) niet in de steek, maar doet niet mee aan de polonaise.

Voor hem wilde ik dan op een verhoging op de praalwagen een hele vette pluche stoel plaatsen, waarin hij dan nog steeds zit te tukken. Net als toen bij de bestuursvergaderingen van de door hem te controleren banken. Het leek mij dan misschien een leuk idee, om iets te weinig benzine of diesel in deze overheidstrekker te doen zodat die tegen het einde van de toer stilvalt. Het volk zal dan het laatste stukje moeten duwen. We beloven iedereen dan een paar glazen bier, die ik dan weer betaal van mijn bankdirecteurs-bonussen. Dat dat dan eigenlijk van hun eigen geld is, hebben ze toch geen erg in…., lachuuuu!

Gordon komt op alle wagens. Dit probleem heb ik nog niet op kunnen lossen, want ik heb Gordon gezegd dat dit zoiets is als een live-uitzending , maar ik betwijfel of hij het begrepen heeft. Geer komt ook mee als ze geen ruzie hebben.

De een na laatste wagen wordt een theehuis, waar Burgemeester van der Laan van Amsterdam dan touwtjes en plakband probeert, de boel bij elkaar te houden. Wat hem uiteindelijk natuurlijk niet lukt, want de wanden van de oplegger vallen om, boven op het publiek als we niet opletten. Het publiek draait tenslotte toch zelf op voor de gevolgen, dus dit past wel in het totaalplaatje. Alleen hijzelf wist zich dan te redden door naar Brussel te verhuizen. Snapt u? Zoiets… Of naar Luxemburg. Het domme volk wist namelijk al langer, dat dit de enige reden is dat de EU nog bestaat.

Als afsluiter wilde ik dan een wagen, vol met volwassen viespeuken in lange jurken. Zeg maar, een beetje een Pauselijke wagen, met ook een hoop kardinalen erbij voor de mooie rode en paarse kleuren. Ze hebben hun eigen steken op het reine, roomse hoofd staan. Voor de luisterrijke ondersteuning in de vorm van zang door hele jonge jongetjes, liggen er contacten met “De Wiener Sängerknaben” Ze hebben nog niet toegezegd, maar anders heb ik nog een van de Tilburgse lagere scholen als optie voor op deze “gristelijke” praalwagen. Anders wilden ze niet komen,en het moest volgens hun natuurlijk ook een kinderfeest zijn. De gemeente moet alleen nog instemmen. De kruisjes van de kinderen moeten dan mooi blinkend gepoetst zijn. De God van de Paus laat ik dan goedkeurend knikken vanaf een grotere hoogte. Zij kijkt daarbij dan goedkeurend naar haar aardse personeel. “Aarsbisschoppen” is ook weer een te gemakkelijke woordspeling hier en ga ik niet gebruiken. Misschien kan ik deze wagen onderhand combineren met een meute ranzige geoliede leernichten, die dan condoomloos verwekte Afrikaanse aidskinderen verzorgen. Want van deze volwassen viespeuken mogen geen voorbehoedsmiddelen gebruikt worden. Gordon vond dit een goed idee, en hij wilde óók op deze wagen. Natuurlijk Gordon, wat jij wilt…

Deze wagen wilde ik dan zogenaamd op laten jagen door een Russische Trojka, met daarin homohaters vanuit verscheidene landen zoals Rusland zelf, en een paar Arabieren. Die zouden namelijk zelf ook homo willen zijn, maar die schamen zich daar nog voor. De menner is dan die Russische gezant, die na de aanslag in Parijs voorop meeliep te kakelen naast president Hollande over verdraagzaamheid en vrijheid, snapt u wel…, is toch humor ?

Door het culturele karakter van de laatste twee wagens (met Gordon), verwacht ik toch wel de eerste prijs te behalen…….

Als ik U niet meer zie, een prettige carnaval toegewenst, ik ben die man dus dan met dat veel te strak zittende krijtstreepjespak…..

Gordon liet zojuist nog even weten, dat hij de prijsuitreiking wel voor zijn rekening wou nemen….

JOHANN H. SMID / TILLYWOOD MAGAZINE Jan. 2015.

Gordon wil ook de hele stoet becommentariëren op OMROEP TILBURG, hoor ik juist.