vrijdag 14 juni 2024

5 gedachten over “Alleen een raadsenquête kan uitkomst bieden in het debat over tROM en Chroom-6

  1. Goede analyse Paula, dit geeft wel aan dat er weinig of slecht door een enkeling enige mededogen bestaat in onze door het volk gekozen raadsleden voor de slachtoffers als dit geen doorgang vind. Samen met de lessen uit het verleden, goed geïllustreerd door Roland. Complimenten. Is er dus tot op heden nog weinig geleerd. Laten we hopen dat er 3 juni tijdens de “laatste” raadsvergadering over dit chroom_6 tRom debacle in een moreel besluit de juiste stappen worden genomen door onze gekozen volksvertegenwoordigers die ook als taak hebben om de hand op de hand op de knip te houden. Waar belanghebbende en verantwoordelijke ook hun leven mee verder kunnen.

  2. Hoe gaat dat aflopen ?
    nu tRom en het vertouwensexperiment door de wethouder in een adem wordt genoemd. Zelfs met de zelfde projectleider ?

  3. Het is in wezen niet anders dan in het bedrijfsleven: hoe meer macht je hebt, hoe vaker je kunt zeggen ‘het is niet mijn schuld’. Daartoe heb je dan ook een scala aan middelen ter beschikking; middelen die in datzelfde bedrijfsleven niet anders zijn dan in de politiek. De wet, en die biedt onbegrensde mogelijkheden voor ‘machthebbers’, of dat nu politici, gezagsdragers of CEO’s zijn. Telkenmale wordt aangetoond dat macht corrumpeert (het gezegde is al zo oud als de beschaving). Telkenmale trekken we er geen lering uit, want ‘we hebben immers een uitstekend functionerende democratie’.
    Niet dus.
    Ik hoop voor de Chroom-6 slachtoffers en al die anderen, die mede-slachtoffer (direct of indirect) zijn van het systeem, dat de raadsenquête doorgang gaat vinden.

  4. Helemaal eens met de strekking van dit artikel. Het lijkt dan mij dan ook de een normaalste zaak van de wereld te zijn om dit met alle respect en zorg naar de slachtoffers moet gebeuren. Een morele plicht van elke volksvertegenwoordiger van onze gemeente om dit in overweging te mogen nemen. Immers “zachte heelmeesters maken stinkende wonden”.

    Om maar even over de tijdsgeest te spreken. Zaken staan daarin niet op zichzelf. Ook in 2010 was er reeds, overigens een veel minder ernstig debacle, een re-integratie plek met trajecten in opdracht van de gemeente Tilburg. Waar “werknemers” ondersteund door enkele OR (ondernemingsraadleden) wel de stoute schoenen aantrokken om nadat ze eerst de juiste weg binnen de organisatie hadden gevolgd, hun beklag te doen bij de toenmalig verantwoordelijk wethouder en bestuurder. Overigens ook ondersteund door enkele gemeenteraadsleden. Over misstanden zoals werkdruk, arbeidsomstandigheden, intimidatie en ingehouden lonen (Zelfs via de rechter in het gelijk gesteld).

    Deze “werknemers” werden binnen enkele dagen zelfs afgespiegeld als klokkenluiders in het Brabants Dagblad, met als gevolg dat ze op een intimiderende wijze werden geadviseerd om zo spoedig mogelijk ander werk te gaan zoeken. Zelfs ondersteund door het gemeentelijk mobiliteitscentrum terwijl de toenmalig verantwoordelijk wethouder mondeling had toegezegd dat angst voor eventuele gevolgen en zelfs een gedongen ontslag zeker niet van toepassing zouden zijn. Gezien hij dezelfde avond mededeelde dat er al een ander scenario op tafel lag.

    Het resulteerde in een gedwongen overname door een gemeentelijke organisatie en een vertrek van het gehele managementteam, met als opgegeven reden een grote bezuinigingsoperatie. Met eerste als gevolg het vertrek van de zeven klokkenluiders. Waarschijnlijk ogenschijnlijk omdat het de gemeente Tilburg wel zo goed uit kwam voor de opstart van het latere gemeentelijk werkbedrijf en daarnaast zich ook een stevige grondpositie in de Piushaven wisten te verwerven.

    Dus verschuilen van de verantwoordelijk bestuurders, projectleiders en management achter dit tRom Chroom-6 debacle vanuit de tijdsgeest met termen als van “We wisten het niet” en “Waarom hebben is er nooit over gesproken”. Lijkt mij dan ook een ernstige tekortkoming te zijn naar de getroffen cliënten en vooral slachtoffers.

    In die tijdsgeest was er immers al heel wat geleerd, in ieder geval door cliënten, trajectdeelnemers, werkbegeleiders en medewerkers wat de eventuele gevolgen zouden kunnen zijn als je zelfs na een correct ingediende klachtmelding de stap neemt om met de verantwoordelijk bestuurders te gaan praten. Een ezel stoot zich immers niet twee keer aan dezelfde steen.

    Mijn devies is dan ook “Zorg dat wonden zo snel mogelijk kunnen helen zodat dit niet jaren door kan blijven etteren” en mijn advies aan onze Tilburgse volksvertegenwoordigers neem hierin je verantwoordelijkheid naar alle slachtoffers en leer uit lessen van het verleden.

    Met vriendelijke Groet
    Roland

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *